Dziś: wtorek,
22 maja 2018 roku.
Przegląd do nr 567 – maj 2018 r.
Polacy Ukrainy
Muzyk, pedagog, społecznik
Paweł Antoniewski

W marcu 2018 roku odszedł do domu Ojca Paweł Antoniewski — założyciel i wieloletni kierownik artystyczny słynnego zespołu wokalnego „Poleskie Sokoły”, Zasłużony dla Kultury Polskiej, wielki patriota i aktywny działacz środowiska polonijnego Ukrainy. Powszechnie znany jest bardziej jako znakomity muzyk, pedagog, chociaż w swoim czasie (w latach 80.) nauczał też historii, etyki, estetyki i ekonomii politycznej.

Paweł Antoniewski urodził się 11 stycznia 1943 roku w Żytomierzu. Na spotkaniach twórczych zawsze opowiadał o swoim dzieciństwie i ciężkich latach powojennych, które zahartowały jego charakter. W 1967 roku Paweł ukończył Liceum Muzyczne w Żytomierzu i został dyrygentem chórów. W roku 1971 ukończył Uniwersytet Kultury w Charkowie. Paweł Antoniewski był solistą teatrów operowych w Aszchabadzie, Swierdłowsku, solistą Filharmonii Żytomierskiej, laureatem licznych festiwali i konkursów.

Bardzo cenne jest, także osobiste zaangażowanie pana Pawła w odrodzenie i rozwój polskości na Ukrainie. W latach 90-tych pan Antoniewski zainicjował powstanie znanego polskiego zespołu wokalnego „Poleskie Sokoły” i przez wiele lat był jego kierownikiem. Z zespołem uczestniczył w licznych koncertach i festiwalach w Polsce i na Ukrainie. Przez wiele lat był uczestnikiem zespołu kameralnego „Polescy soliści” i wspólnie z panią Natalią Trawkiną (fortepian) i panem Mikołajem Nagirniakiem (baryton) występował przed publicznością w Polsce, Niemczech, Francji. Zawdzięczamy także panu Antoniewskiemu współudział w powstaniu w roku 1999 Domu Polskiego w Żytomierzu.


Śpiewają „Poleskie Sokoły”. Paweł Antoniewski w centrum (1999 r.)

Paweł Antoniewski był osobowością wszechstronną. Oprócz muzyki jego pasją była poezja. Słowem poetyckim przekazywał on swoje radości i ból, wielką wiarę i miłość do swej ojczyny — Polski. W 2014 roku w Domu Polskim odbyła się prezentacja jego zbioru poetyckiego „Wstaję ze słońcem” w języku ukraińskim. Autor recytował własne wiersze, które poświęcił swojej matce, ojczyźnie i jej bohaterom. Poeta 16 lat spędził w Rosji, stąd też niektóre z wierszy (jak i ten poniżej - o wymownej dziś treści) pisał po rosyjsku.

Вокзалы, перроны, причалы.
Расстаемся. Вокруг суета.
Провожаем друзей, провожаем,
Остается в душе пустота.

Пустота в нашем сердце и доме.
Вот тупик. Ну с чего же начать?
Эх, не жизнь, а сплошные печали
На перронах друзей провожать.

***

Perony, dworce i przystanie.
Pożegnania. Wokół rwetes, gwar.
Wciąż żegnamy przyjaciół, żegnamy,
Pustka w duszy zostaje i żal.

W sercu pustka, puste kąty w domu
Co za życie, wieczny stres i żal
Z czego zacząć? Ruszasz znów od nowa,
Gdy przyjaciół odprowadzasz w dal

(Tłumaczenie St. Panteluk)

W ostatnich latach mieszkał koło Żytomierza. Poważny wiek i problemy ze zdrowiem nie pozwalały mu wykazywać się dużą aktywnością. Ale zawsze odzywał się On na zaproszenia i uczestniczył w spotkaniach zorganizowanych dla Polonii w Żytomierzu.

Prosimy u Pana Boga o wieczny odpoczynek dla duszy śp. Pawła Antoniewskiego.

W oparciu o inf. z Biuletynu Domu Polskiego w Żytomierzu

Передплатити „Dziennik Kijowski” можна протягом року в усіх відділеннях зв’язку України