{"id":1178,"date":"2024-06-08T21:16:10","date_gmt":"2024-06-08T18:16:10","guid":{"rendered":"https:\/\/dk.com.ua\/los-chcial-ze-znalazlem-sie-we-wlasciwym-miejscu-i-we-wlasciwym-czasie-rozmowa-druga\/"},"modified":"2025-08-08T15:11:24","modified_gmt":"2025-08-08T12:11:24","slug":"los-chcial-ze-znalazlem-sie-we-wlasciwym-miejscu-i-we-wlasciwym-czasie-rozmowa-druga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dk.com.ua\/home\/los-chcial-ze-znalazlem-sie-we-wlasciwym-miejscu-i-we-wlasciwym-czasie-rozmowa-druga\/","title":{"rendered":"LOS CHCIA\u0141, \u017bE ZNALAZ\u0141EM SI\u0118 WE W\u0141A\u015aCIWYM MIEJSCU I WE W\u0141A\u015aCIWYM CZASIE\u2026 (rozmowa druga)"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Ponownie odwiedzi\u0142em Artyst\u0119 Ludowego Ukrainy Wo\u0142odymyra Zasuchina (z kt\u00f3rym pierwsz\u0105 rozmow\u0119 opublikowa\u0142em w 684 numerze Dziennika Kijowskiego) aby, przy herbatce, podzieli\u0142 si\u0119 swoim arcybogatym do\u015bwiadczeniu tw\u00f3rczym i \u017cyciowym.
<\/em><\/p>\n

– Panie Wo\u0142odymyre, jest Pan cz\u0142onkiem Kijowskiego Polskiego Stowarzyszenia Kulturalno-O\u015bwiatowego im. A.<\/strong><\/strong> Mickiewicza<\/strong>. A dlaczego, powiedzmy, nie w\u0142oskiego? W ko\u0144cu dobrze zna Pan j\u0119zyk, ma<\/strong> do\u015b\u0107 bliskie kontakty z W\u0142ochami i nadal komunikuje si\u0119 z nimi przez Internet?<\/strong><\/p>\n

– C\u00f3\u017c, po pierwsze, nie wiem, czy takie w\u0142oskie stowarzyszenie w og\u00f3le istnieje w Kijowie. Po drugie, nawet je\u015bli co\u015b takiego istnieje, nikt mnie tam nie zaprosi\u0142.<\/p>\n

– A do polskiego zaproszono?<\/strong><\/p>\n

– Mo\u017cna tak powiedzie\u0107. Faktem jest, \u017ce w te czasy polskie \u015brodowisko kulturalno-o\u015bwiatowe dopiero si\u0119 kszta\u0142towa\u0142o, a ja znalaz\u0142em si\u0119 u pocz\u0105tk\u00f3w jego pocz\u0119cia. By\u0142o to pod koniec lat 80. ubieg\u0142ego wieku. Na jednym z koncert\u00f3w zapozna\u0142em si\u0119 z artyst\u0105 Teatru im. I. Franki \u00a0– Janem Koz\u0142owem. Jan Siemionowicz – Zas\u0142u\u017cony Artysta Ukrainy by\u0142 do\u015b\u0107 znan\u0105 postaci\u0105 w kohorcie aktorskiej braci Zwi\u0105zku Radzieckiego dzi\u0119ki popularnemu w\u00f3wczas serialowi akcji \u201eZrodzona z rewolucji\u201d, w kt\u00f3rym z powodzeniem zagra\u0142. Porazi\u0142 mnie swoj\u0105 genialn\u0105 znajomo\u015bci\u0105 j\u0119zyka polskiego, bo by\u0142 przecie\u017c Polakiem \u2013 jak to si\u0119 m\u00f3wi \u2013 \u201ez krwi i ko\u015bci\u201d. Zaprzyja\u017anili\u015bmy si\u0119, cz\u0119sto spotykali\u015bmy, razem uczestniczyli\u015bmy w imprezach kulturalnych, kt\u00f3re on organizowa\u0142 dla kijowian polskiego pochodzenia, w koncertach dla polskiej ambasady, jak te\u017c i w koncertach na terenie Polski. Przedstawi\u0142 mnie te\u017c panu Anatolowi Romeyce i dwaj oni faktycznie zaproponowali mi w\u0142\u0105czenie si\u0119 do odradzaj\u0105cego si\u0119 w\u00f3wczas ruchu polskiego.<\/p>\n

Czasy by\u0142y nie\u0142atwe, ale uda\u0142o nam si\u0119 utrzymywa\u0107 nasze przedsi\u0119wzi\u0119cia na odpowiednim poziomie. A potem nadesz\u0142y szalone lata dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105te\u2026 Run\u0105\u0142 mur berli\u0144ski, rozpad\u0142 si\u0119 Zwi\u0105zek Radziecki. Ukraina otrzyma\u0142a wolno\u015b\u0107, ale jeszcze nie wiedzia\u0142a, jak j\u0105 obr\u00f3ci\u0107 w dobro narodu. Wszyscy pragn\u0119li natychmiastowych zmian, a Ukraina nie mia\u0142a w\u00f3wczas jeszcze do\u015bwiadczenia w budowaniu wolnej, niezale\u017cnej demokracji. By\u0142 to czas pr\u00f3b i b\u0142\u0119d\u00f3w, wzlot\u00f3w i upadk\u00f3w, sukces\u00f3w i pora\u017cek, rozwoju przest\u0119pczych struktur mafijnych. To, jak polskiej spo\u0142eczno\u015bci Ukrainy uda\u0142o si\u0119 przetrwa\u0107 w tym trudnym czasie, do dzi\u015b zdumiewa. Po \u015bmierci prezesa Anatola Romeyki ster Stowarzyszenia im. Mickiewicza na d\u0142ugie lata przej\u0119\u0142a Irena Gilowa.<\/p>\n

– A Pa\u0144ski przyjaciel Jan Siemionowicz?
<\/strong><\/p>\n

– Dawno temu na sta\u0142e wyjecha\u0142 do Polski i straci\u0142em z nim kontakt. Teraz mo\u017cna \u0142atwo skontaktowa\u0107 si\u0119 z ka\u017cdym cywilizowanym punktem \u015bwiata za po\u015brednictwem portali spo\u0142eczno\u015bciowych, ale wtedy\u2026 Obecne pokolenie nie wyobra\u017ca sobie, jak \u017cyli\u015bmy w czasach, gdy telefon w mieszkaniu by\u0142 luksusem.\u00a0 I w\u0142a\u015bnie niedawno dzi\u0119ki internetowi ze smutkiem dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce jesieni\u0105 2015 roku Jan Koz\u0142ow ju\u017c nie \u017cyje.<\/p>\n

– A jak osobi\u015bcie uda\u0142o si\u0119 Panu przetrwa\u0107 te trudne lata dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105te?<\/strong><\/p>\n

– Ach, lata dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105te! Dla wielu by\u0142y to lata gotowej na wszystko egzystencji, zw\u0142aszcza dla artyst\u00f3w. Trudno\u015bci zacz\u0119\u0142y si\u0119 pod koniec lat osiemdziesi\u0105tych, kiedy nast\u0105pi\u0142a awaria og\u00f3lnozwi\u0105zkowego systemu planowania tras koncertowych. Ca\u0142a armia zwyk\u0142ych artyst\u00f3w zosta\u0142a \u201ena lodzie\u201d. Tylko ci, kt\u00f3rym uda\u0142o si\u0119 do tego czasu zaczerpn\u0105\u0107 troch\u0119 s\u0142awy, przynajmniej jako\u015b wymanewrowa\u0107, utrzymali si\u0119 na powierzchni. Reszta by\u0142a zmuszona szuka\u0107 innego sposobu zarobku na chleb powszedni.\u00a0 Ja w tym czasie jako artysta mia\u0142em dobr\u0105 renom\u0119, ale nie na tyle, by utrzyma\u0107 rodzin\u0119. Znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyka w\u0142oskiego oraz wykszta\u0142cenie konserwatorskie umo\u017cliwi\u0142y spr\u00f3bowanie swoich si\u0142 we W\u0142oszech. Uda\u0142o mi si\u0119 zdoby\u0107 wiz\u0119 na trzy miesi\u0105ce i wyjecha\u0107. Na pocz\u0105tku nie wszystko uk\u0142ada\u0142o si\u0119 najlepiej, ale potem znalaz\u0142em tam swoj\u0105 publiczno\u015b\u0107 i dzi\u0119ki temu do 1998 roku prawie co roku je\u017adzi\u0142em na wyst\u0119py go\u015bcinne do tego pi\u0119knego kraju, co p\u00f3\u017aniej dawa\u0142o mi mo\u017cliwo\u015b\u0107 nie tylko prze\u017cycia, ale tak\u017ce podniesienia mego autorytetu u siebie w kraju.<\/p>\n

Ka\u017cdorazowo, po sp\u0119dzeniu blisko jednego miesi\u0105ca we W\u0142oszech, wraca\u0142em do domu i dalej aktywnie pracowa\u0142em. Moja praca zosta\u0142a doceniona i w maju 1997 roku przyznano mi tytu\u0142 \u201eArtysty Ludowego Ukrainy\u201d, zosta\u0142em cz\u0142onkiem elity ukrai\u0144skiej spo\u0142eczno\u015bci artystycznej, uznano mnie za jednego z najlepszych ukrai\u0144skich wykonawc\u00f3w. Zacz\u0105\u0142em te\u017c pisa\u0107 muzyk\u0119. By\u0142y to piosenki oparte na wierszach Jurija Rybczy\u0144skiego, kt\u00f3re odnios\u0142y sukces i sta\u0142y si\u0119 popularne. Tak wi\u0119c, w du\u017cej mierze dzi\u0119ki Jurijowi Jewgiejewiczowi, lata dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105te zako\u0144czy\u0142y si\u0119 dla mnie triumfalnie.<\/p>\n

– A jak pan Jurij ustosunkowywa\u0142 si\u0119 do tego, \u017ce u\u017cywa Pan jego wierszy toruj\u0105c sobie szlak do powodzenia?<\/strong><\/p>\n

– Z aprobat\u0105! Po pierwsze, by\u0142 i do dzi\u015b jest bardzo pozytywnie nastawiony do wszystkich pocz\u0105tkuj\u0105cych autor\u00f3w i zawsze stara si\u0119 im jak najlepiej pom\u00f3c.<\/p>\n

A po drugie, zastrzegam, \u017ce nie u\u017cywa\u0142em nikogo ani niczego. Jeszcze od po\u0142owy lat osiemdziesi\u0105tych z Jurijem Rybczy\u0144skim jeste\u015bmy bliskimi przyjaci\u00f3\u0142mi. Sp\u0119dzali\u015bmy razem du\u017co czasu. I oto ju\u017c pod koniec lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, pewnego dnia,\u00a0 przybywszy do administracji dzielnicy podolskiej stolicy na \u015bwi\u0119to z okazji rocznicy Podo\u0142u, otrzymali\u015bmy w prezencie ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201ePod\u00f3\u0142\u201d, na stronie tytu\u0142owej kt\u00f3rej wydrukowano werset:<\/p>\n

\u042f \u043a\u0430\u0436\u0443 \u0441\u043f\u0430\u0441\u0438\u0431\u0456 \u0434\u043e\u043b\u0456,
\u0406 \u0434\u0430\u043b\u0435\u043a\u0456\u0439 \u0442\u0456\u0439 \u0432\u0435\u0441\u043d\u0456,
\u0429\u043e \u0441\u0443\u0434\u0438\u043b\u043e\u0441\u044c \u043d\u0430 \u041f\u043e\u0434\u043e\u043b\u0456
\u041d\u0430\u0440\u043e\u0434\u0438\u0442\u0438\u0441\u044f \u043c\u0435\u043d\u0456.<\/p>\n

I tu Jurij Jewgiejewicz m\u00f3wi: \u201eOch! To moje wiersze! Ale szkoda, \u017ce nikt jeszcze nie napisa\u0142 do nich muzyki. Przemilcza\u0142em, ale pomy\u015bla\u0142em sobie: \u201eC\u00f3\u017c, ja to zrobi\u0119\u201d. Wr\u00f3ci\u0142em do domu i napisa\u0142em. Piosenka spodoba\u0142a si\u0119 wszystkim i przypisano jej jedno z g\u0142\u00f3wnych miejsc w scenariuszu \u015bwi\u0105t. Utw\u00f3r nazwali\u015bmy \u201eNad siwym Dnieprem\u201d i sta\u0142 si\u0119 on pocz\u0105tkiem mojej dzia\u0142alno\u015bci kompozytorskiej. Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce nieoczekiwanie znalaz\u0142em si\u0119 we w\u0142a\u015bciwym miejscu i we w\u0142a\u015bciwym czasie.<\/p>\n

Od tego momentu z Jurijem stali\u015bmy si\u0119 nie tylko przyjaci\u00f3\u0142mi, ale tak\u017ce wsp\u00f3\u0142autorami wielu udanych piosenek. Opr\u00f3cz przyja\u017ani \u0142\u0105czy nas r\u00f3wnie\u017c fakt, \u017ce oboje urodzili\u015bmy si\u0119 pod znakiem Bli\u017ani\u0105t i istnieje wiele punkt\u00f3w stycznych w naszej mentalno\u015bci.<\/p>\n

Jurij opowiada\u0142 mi cz\u0119sto o swoich polskich przodkach, kt\u00f3rzy mieszkali w Kijowie na Podolu, o tym, jak jego dziadkowie zostali zmuszeni do dokonania wa\u017cnego wyboru i zmiany wiary katolickiej na prawos\u0142awn\u0105, i jak to p\u00f3\u017aniej uratowa\u0142o \u017cycie babci.<\/p>\n

Cz\u0119sto ludzie dokonuj\u0105 wa\u017cnych wybor\u00f3w, nie my\u015bl\u0105c o tym, jak wp\u0142ynie to na ich przysz\u0142o\u015b\u0107. A wracaj\u0105c do pytania \u2013 dlaczego wybra\u0142em spo\u0142eczno\u015b\u0107 polsk\u0105, a nie w\u0142osk\u0105, mog\u0119 \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce to nie ja wybra\u0142em, to ona wybra\u0142a mnie. Chocia\u017c zrobi\u0142bym tak samo. W\u0142ochy, pozostaj\u0105c mi duchowo bardzo bliskie, nie mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 mi dro\u017csze od Polski. Moje dzieci\u0144stwo min\u0119\u0142o w \u015brodowisku polskim we Lwowie i \u015brodowisko to towarzyszy\u0142o mi w Kijowie, staj\u0105c si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 mojego \u017cycia. To ogniwo siedzi we mnie tak g\u0142\u0119boko, \u017ce nic nie jest w stanie go ze mnie wymaza\u0107 i umrze we mnie tylko ze mn\u0105.<\/p>\n

– Podczas naszej poprzedniej rozmowy powiedzia\u0142 Pan, \u017ce w swojej pracy stara si\u0119 nie wychodzi\u0107 poza cztery j\u0119zyki. S\u0105 to rosyjski, ukrai\u0144ski, w\u0142oski i polski. A co z portugalskim?<\/strong><\/p>\n

– Nie znam portugalskiego, ale jest bardzo podobny do w\u0142oskiego. To tak jak z rosyjskim i ukrai\u0144skim. Rosjanie nie m\u00f3wi\u0105 po ukrai\u0144sku, ale rozumiej\u0105 prawie wszystko. I tak i tu. Piosenk\u0119 \u201eCopacabana\u201d w brudnopisie napisa\u0142em w Rio, a ostatecznie, z pomoc\u0105 Jurija Rybczy\u0144skiego, sko\u0144czy\u0142em ju\u017c w Kijowie. Okaza\u0142a si\u0119 utworem bardzo intymnym, oddaj\u0105cym wra\u017cenia i nastroje, kt\u00f3rych tam do\u015bwiadczy\u0142em. Najpierw przet\u0142umaczy\u0142am rosyjski tekst na w\u0142oski, a potem Irina Radziejewska pomog\u0142a mi w adaptacji na portugalski. Proponowa\u0142a mi r\u00f3\u017cne opcje, a ja je akceptowa\u0142em, lub odrzuca\u0142em. I w rezultacie wysz\u0142o, ca\u0142kiem przyzwoite t\u0142umaczenie.<\/p>\n

– Ale ma Pan przecie\u017c w repertuarze r\u00f3wnie\u017c piosenki francuskie, jak i angielskie.<\/strong><\/p>\n

– Tak! Mam w swoim repertuarze kilka piosenek w j\u0119zyku angielskim i francuskim, a poniewa\u017c nie w\u0142adam tymi j\u0119zykami doskonale, musia\u0142em du\u017co popracowa\u0107, aby zrozumie\u0107 znaczenie ka\u017cdego s\u0142owa, ka\u017cdej frazy.<\/p>\n

– I zapewne popracowa\u0107 nad idealn\u0105 wymow\u0105?<\/strong><\/p>\n

– Oczywi\u015bcie. Jest to warunek obowi\u0105zkowy.<\/p>\n

– Rozumiem, inaczej mog\u0105 obrzuci\u0107 pomidorami.<\/strong><\/p>\n

– W sensie przeno\u015bnym tak. Chocia\u017c w Ukrainie, a w\u0142a\u015bciwie prawie na ca\u0142ym terenie by\u0142ego Zwi\u0105zku Radzieckiego, niewiele os\u00f3b potrafi odr\u00f3\u017cni\u0107 szczer\u0105 \u201eabrakadabr\u0119\u201d, na kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto pozwala sobie wielu naszych wykonawc\u00f3w, od poprawnego tekstu obcoj\u0119zycznej piosenki. Co innego za granic\u0105, zw\u0142aszcza w dalekiej zagranicy. Mog\u0105 naprawd\u0119 wygwizda\u0107 lub wymy\u015bli\u0107 jakie\u015b inne \u015bwi\u0144stwo (na przyk\u0142ad zmieni\u0107 warunki umowy itp.). Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce wykonuj\u0105c obcoj\u0119zyczne piosenki za granic\u0105, niewielu naszych popowych piosenkarzy mo\u017ce liczy\u0107 na sukces.<\/p>\n

Nie ma co ukrywa\u0107, szczerze m\u00f3wi\u0105c ka\u017cdego z nas interesuje sukces i wielu, aby spodoba\u0107 si\u0119 w swoim kraju, \u017ce tak powiem \u201ena ojczyzny \u0142onie\u201d, pozwala sobie na wszystko (i udaje, \u017ce \u015bpiewa, otwieraj\u0105c usta – pod fonogram – i \u015bpiewa, a raczej \u015bwiergocze obcokrajowe piosenki). Nie pozwalam sobie na co\u015b takiego, ani przed naszymi widzami, ani przed zagranicznymi, gdy\u017c staram si\u0119 by\u0107 uczciwy i szczery nie tylko wobec publiczno\u015bci, ale tak\u017ce wobec siebie. Dlatego wychodz\u0105c na scen\u0119 musz\u0119 by\u0107 w stu procentach pewny, \u017ce \u200b\u200brobi\u0119 wszystko dobrze.<\/p>\n

Co prawda jest tu r\u00f3wnie\u017c druga strona medalu. Doskona\u0142a wymowa czasami wprowadza ludzi w b\u0142\u0105d. Mog\u0105 pomy\u015ble\u0107, \u017ce ty, znaj\u0105c ich j\u0119zyk, z jakiego\u015b powodu nie chcesz z nimi rozmawia\u0107. Kiedy\u015b przydarzy\u0142 mi si\u0119 ciekawy incydent, zwi\u0105zany z perfekcyjn\u0105 wymow\u0105.<\/p>\n

– Powa\u017cnie?..<\/strong><\/p>\n

– Tak. By\u0142o to w czasach ZSRR w Algierii. Lata osiemdziesi\u0105te ubieg\u0142ego wieku. W ramach wymiany kulturalnej uda\u0142em si\u0119 w sk\u0142adzie oficjalnej delegacji radzieckich artyst\u00f3w na tourn\u00e9e koncertowe po Algierii i Tunezji. S\u0105 to kraje francuskoj\u0119zyczne. Nasze koncerty cieszy\u0142y si\u0119 du\u017cym powodzeniem. Niemal po ka\u017cdym koncercie, przyj\u0119cie z pocz\u0119stunkiem. Na jednym z takich przyj\u0119\u0107 podchodz\u0105 do mnie przedstawiciele lokalnego beau monde i m\u00f3wi\u0105 co\u015b do mnie po francusku\u2026<\/p>\n

\u00a0Co\u2026 \u2013 nic nie rozumiem. Przez t\u0142umacza odpowiadam, \u017ce nie m\u00f3wi\u0119 po francusku. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce prosz\u0105 mnie o za\u015bpiewanie czego\u015b z gitar\u0105, kt\u00f3r\u0105 zawsze mam przy sobie na wszelki wypadek.<\/p>\n

My\u015bl\u0119 sobie: \u201eRozmawia\u0107 nie potrafi\u0119, ale umiem \u015bpiewa\u0107\u201d \u2013 \u00a0i \u017ceby im sprawi\u0107 przyjemno\u015b\u0107, zdecydowa\u0142em si\u0119 wykona\u0107 piosenk\u0119 z repertuaru Joe Dassina po francusku. Ukradkiem obserwuj\u0119 ich reakcj\u0119 i widz\u0119, \u017ce wbrew moim oczekiwaniom, zamiast spokojnie i refleksyjnie s\u0142ucha\u0107 piosenki, zacz\u0119li o czym\u015b \u017cywo dyskutowa\u0107 (ale ju\u017c po arabsku), gestykulowa\u0107 i patrze\u0107 z ukosa w moj\u0105 stron\u0119.\u00a0 No c\u00f3\u017c, chyba si\u0119 skompromitowa\u0142em – pomy\u015bla\u0142em. Trzeba by\u0142o za\u015bpiewa\u0107 im \u201eOczy czarne\u201d. To zawsze jest przys\u0142owiowy \u201eas w r\u0119kawie\u201d na tak\u0105 sytuacj\u0119.<\/p>\n

Po jakim\u015b czasie podesz\u0142a do mnie ich t\u0142umaczka i zapyta\u0142a po rosyjsku, dlaczego ukrywam fakt, \u017ce biegle w\u0142adam francuskim. Pr\u00f3bowa\u0142em jej wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce znam tylko francuskie teksty i tyle! \u017be potrafi\u0119 chyba \u017ce tylko przywita\u0107 si\u0119, po\u017cegna\u0107, \u017cyczy\u0107 smacznego i mo\u017ce jeszcze znam kilka oficjalnych zwrot\u00f3w, ale nic wi\u0119cej. T\u0142umaczka (zapewne pracowniczka s\u0142u\u017cb odpowiednich) do\u015b\u0107 uwa\u017cnie wys\u0142ucha\u0142a mojego t\u0142umaczenia, po czym ci\u0119\u017cko westchn\u0105wszy rzek\u0142a: \u201eDa\u0142 si\u0119 Pan ponie\u015b\u0107 wymowie. S\u0142uchaj\u0105c Pana, od razu zrozumieli\u015bmy, \u017ce jest Pan rezydentem KGB, a utalentowany artysta to tylko pa\u0144ska legenda\u2026 \u201d<\/p>\n

Nie rozmawiali ju\u017c ze mn\u0105 tego wieczoru, a nawet, kiedy wychodzili\u015bmy, nie przyszli si\u0119 po\u017cegna\u0107. Tak to bywa\u2026<\/p>\n

Rozmawia\u0142<\/strong> Aleksander KLIMENKO<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ponownie odwiedzi\u0142em Artyst\u0119 Ludowego Ukrainy Wo\u0142odymyra Zasuchina (z kt\u00f3rym pierwsz\u0105 rozmow\u0119 opublikowa\u0142em w 684 numerze Dziennika Kijowskiego) aby, przy herbatce, podzieli\u0142 si\u0119 swoim arcybogatym do\u015bwiadczeniu…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1179,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[46],"tags":[],"class_list":["post-1178","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2025"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t