![\"\"](\"https:\/\/www.dk.com.ua\/..\/gfx\/foto\/fracz-372.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
\u00a0Znany polski pisarz Zbigniew Fronczek – redaktor naczelny dwumiesi\u0119cznika \u201eLublin. Kultura i spo\u0142ecze\u0144stwo\u201d niejednokrotnie bywa\u0142 na Ukrainie, a na pocz\u0105tku tego roku jego oryginalna proza dotar\u0142a do ukrai\u0144skiego czytelnika. Zbi\u00f3r opowiada\u0144 \u201eLudzki g\u0142os konia\u201d (Dom Wydawniczy \u201eBa\u0142druk\u201d) zawiera czasami dziwaczne, czasami pouczaj\u0105ce, a og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c – filozoficzne utwory tego pracowitego poety, prozaika, publicysty i wydawcy. W przedmowie do ksi\u0105\u017cki autor zaznaczy\u0142: \u201eWierz\u0119, \u017ce w tych tekstach, cz\u0119sto zaskakuj\u0105cych i dwuznacznych, zawarta jest cz\u0105stka wiecznie m\u0142odej wiedzy o ludziach i o \u015bwiecie. I mam nadziej\u0119, \u017ce zab\u0142y\u015bnie w nich promyczek humoru, jak r\u00f3wnie\u017c, by\u0107 mo\u017ce, iskierka nadziei, i\u017c w walce dobra ze z\u0142em zwyci\u0119\u017ca tylko dobro. A zatem powtarzam my\u015bl z ostatniego opowiadania zbioru: miejcie \u015bmia\u0142o\u015b\u0107 by\u0107 szcz\u0119\u015bliwymi! To w\u0142a\u015bnie jest – moim zdaniem – przes\u0142aniem tej ksi\u0105\u017cki\u201d.<\/p>\n
Autorem projektu wyst\u0105pi\u0142 kijowski pisarz Serhij Ponomarenko przy wsp\u00f3\u0142udziale Sierhija So\u0142owiowa. Autor przek\u0142adu – Olena Katajewa.<\/p>\n
A jako \u017ce, nie za g\u00f3rami 1. kwietnia – mi\u0119dzynarodowe \u015bwi\u0119to humoru proponujemy poni\u017cej jedno z opowiada\u0144 omawianego zbioru.<\/em><\/p>\n PRIMA APRILIS<\/strong><\/p>\n \u00a0<\/strong>Poczucie humoru by\u0142o zawsze w cenie. Nie od dzi\u015b si\u0119 powiada: dobry \u017cart, tynfa wart.<\/p>\n Nie wiadomo jednak, kto kogo oszuka\u0142 po raz pierwszy. Historia zna wiele nazwisk wi\u0119kszych i mniejszych \u017cartownisi\u00f3w. \u017barcik nale\u017cy jednak odr\u00f3\u017cnia\u0107 od k\u0142amstwa. Bo historia k\u0142amstw to ju\u017c inna dziedzina, w kt\u00f3rej niejednego wyprowadzono w pole, ba, ca\u0142e grupy ludzi wystawiano do wiatru.<\/p>\n Prima aprilis pozostaje tradycyjnym dniem drobnych, frywolnych niekiedy \u017carcik\u00f3w. Najcz\u0119\u015bciej bywaj\u0105 to fa\u0142szywe informacje, kt\u00f3re nie wyrz\u0105dzaj\u0105 nikomu krzywdy, ot, sk\u0142aniaj\u0105 do wykonania zb\u0119dnej czynno\u015bci czy odbycia nadaremnej drogi. W szesnastowiecznej Polsce uwa\u017cano ju\u017c prima aprilis za starodawny obyczaj. Faktycznie, pocz\u0105tk\u00f3w kwietniowego dnia \u017cart\u00f3w mo\u017cna upatrywa\u0107 w rzymskim \u015bwiecie Cerali\u00f3w obchodzonych na pocz\u0105tku kwietnia ku czci bogini wegetacji i urodzaju \u2013 Cecery. Wed\u0142ug mit\u00f3w greckich Pluton porwa\u0142 do Hadesu Prozerpin\u0119, c\u00f3rk\u0119 Cecery. Matka us\u0142yszawszy wo\u0142ania o pomoc pod\u0105\u017ca\u0142a w kierunku g\u0142osu, niestety, by\u0142o to ci\u0105gle umykaj\u0105ce echo, zosta\u0142a wi\u0119c wyprowadzona w pole.<\/p>\n I bez tego baga\u017cu przytoczonych fakt\u00f3w mo\u017cna pozostawa\u0107 weso\u0142ym i dowcipnym. Tak ju\u017c jest, \u017ce jedni maj\u0105 humor jak inni urod\u0119. Bywa, \u017ce w pewnych miejscowo\u015bciach \u015bmiej\u0105 si\u0119 z przybysz\u00f3w, bywa, \u017ce mieszka\u0144cy innych miast i miejscowo\u015bci s\u0105 przedmiotem kpin i z takich \u015bmiej\u0105 si\u0119 przez okr\u0105g\u0142y rok.<\/p>\n W marcu 1921 w Zawicho\u015bcie gruchn\u0119\u0142a wie\u015b\u0107, \u017ce 1 kwietnia przez to urocze nadwi\u015bla\u0144skie miasteczko b\u0119dzie przeje\u017cd\u017ca\u0142 cesarz Chin. Taka informacj\u0119 zamie\u015bci\u0142y pono\u0107 gazety. Dzi\u015b s\u0105 w Zawicho\u015bcie trzy kioski z gazetami. W roku 1921 nie by\u0142o ani jednego. Gazety dostarcza\u0142a poczta. Ale tylko ksi\u0119dzu i kierownikowi szko\u0142y. W gazecie ksi\u0119dza nie by\u0142o wzmianki o wizycie cesarza w Zawicho\u015bcie. W gazetach kierownika r\u00f3wnie\u017c o tym nie napomykano. Kto\u015b ruszy\u0142 po gazety do Sandomierza. Nie by\u0142o daleko. Tylko pi\u0119tna\u015bcie kilometr\u00f3w w jedn\u0105 stron\u0119. Poszed\u0142, rzecz jasna, piechota. Kupi\u0142 dwie gazety, ale i w nich nic nie znaleziono o zaplanowanej wizycie cesarza nad Wis\u0142\u0105. Ale do wizyto si\u0119 sposobiono!<\/p>\n Dlaczego uwierzono w historie tak nieprawdopodobn\u0105?<\/p>\n Uwa\u017cano bowiem, \u017ce pokpiwa si\u0119 z okolicznych wie\u015bniak\u00f3w, miejscowych \u017byd\u00f3w, s\u0105siad\u00f3w, ale nie uchodzi w \u017cart gminu wik\u0142a\u0107 chi\u0144skiego cesarza!<\/p>\n \u015awitem 1 kwietnia ca\u0142a spo\u0142eczno\u015b\u0107 zawichojska wyleg\u0142a na g\u0142\u00f3wn\u0105 ulic\u0119. Nie czekano a\u017c tak d\u0142ugo. W samo po\u0142udnie po kocich \u0142bach miasteczka\u00a0 przetoczy\u0142 si\u0119 automobil. Za kierownic\u0105 szofer w wielkich okularach cyklisty, w sk\u00f3rzanej pilotce, za nim dw\u00f3jka pasa\u017cer\u00f3w: ona spowita w barwne szale, on w kapeluszu. Oboje w okularach. A wi\u0119c Chi\u0144czycy? Najprawdziwsi!<\/p>\n Dzi\u015b ju\u017c o tym, jak si\u0119 zdaje, nikt nie pami\u0119ta. Ale ca\u0142e lata wierzono, \u017ce witano tam cesarsk\u0105 par\u0119.<\/p>\n Po pewnym czasie nieliczni skojarzyli, \u017ce automobil ameryka\u0144skiej firmy \u201eLocomobile\u201d naby\u0142 dziedzic Cichocki z nadwi\u015bla\u0144skiego Linowa, po\u0142o\u017conego pomi\u0119dzy Zawichostem a Annopolem. Cichocki sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce bohaterem innego wydarzenia w Zawicho\u015bcie, kt\u00f3rego fina\u0142 mia\u0142 tak\u017ce miejsce 1 kwietnia. Ot\u00f3\u017c wczesn\u0105 wiosn\u0105 1923 roku pojawi\u0142 si\u0119 w Wi\u015ble … smok. Wynurza\u0142 si\u0119 w wi\u015blanego nurtu\u00a0 i sia\u0142 ogromne spustoszenie w\u015br\u00f3d zawichojskich stad kaczek i g\u0119si skubi\u0105cych traw\u0119 na nadwi\u015bla\u0144skich b\u0142oniach. Dziedzic przyjecha\u0142 do Zawichostu ju\u017c nie automobilem lecz konno, w stroju my\u015bliwskim: w pumpach, z flint\u0105, z lornetk\u0105 na piersi i zielonym kapelusiku z s\u00f3jczym pi\u00f3rkiem. Trema strza\u0142ami po\u0142o\u017cy\u0142 trupem … krokodyla.<\/p>\n Niemo\u017cliwe? Faktycznie, fotografa przy tym nie by\u0142o, celne strza\u0142y dziedzica nie zosta\u0142y odnotowane w \u017cadnej gazecie. Polowanie wydaje si\u0119 nieprawdopodobne, zbyt fantazyjne. Ale ze swej strony dodajmy, \u017ce by\u0142 to kolejny przypadek zastrzelenia krokodyla na wi\u015blanym brzegu. Pierwszy zdarzy\u0142 si\u0119 kilkadziesi\u0105t lat wcze\u015bniej w Krakowie. Tam aligatora ukatrupi\u0142 sam W\u0142adys\u0142aw Anczyc, autor popularnych sztuk ludowo-patriotycznych. Reporterzy byli na miejscu, rzecz dok\u0142adnie i barwnie zrelacjonowali dla krakowskich gazet. W Zawicho\u015bcie \u0142atwiej by\u0142o o krokodyla w Wi\u015ble ni\u017c o dziennikarza. Krakowski aligator umkn\u0105\u0142 z cyrku, ten z Zawichosta te\u017c mia\u0142 prawdopodobnie cyrkowy rodow\u00f3d. W tamtym czasie w kielecko-radomsk\u0105 tras\u0119 wyruszy\u0142 znany i bogaty cyrk braci Zag\u00f3rskich. Niewykluczone wi\u0119c, \u017ce bracia cyrkowcy nie doliczyli si\u0119 w swym zwierzy\u0144cu jakiego\u015b pieszczocha.<\/p>\n Min\u0119\u0142o par\u0119 lat i dok\u0142adnie: 1 kwietnia 1927 roku Micha\u0142 Ja\u015blan, syn powsta\u0144ca styczniowego, z\u0142owi\u0142 pod Zawichostem ogromnego suma. Gdy z trudem z\u0142o\u017cono go na ch\u0142opskiej furmance, rybi ogon sun\u0105\u0142 w pyle drogi. \u017bydowscy handlarze za ten niespotykany okaz nie chcieli zap\u0142aci\u0107 wi\u0119cej ni\u017c za pi\u0119ciokilogramowego szczupaka. Rybak obra\u017cony na ca\u0142y \u015bwiat na powr\u00f3t wyrzuci\u0142 ryb\u0119 w wi\u015blane fale.<\/p>\n Niemo\u017cliwe?<\/p>\n Mo\u017cliwe. Kilkadziesi\u0105t lat p\u00f3\u017aniej s\u0142awny ameryka\u0144ski pisarz przedstawi\u0142 w pi\u0119knym opowiadaniu perypetie po\u0142awiacza, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 wydoby\u0107 z dna morza niezwyk\u0142ej wielko\u015bci per\u0142\u0119. Zm\u00f3wieni sklepikarze nie chcieli zap\u0142aci\u0107 wi\u0119cej ni\u017c za przeci\u0119tny okaz. Zrozpaczony i poni\u017cony wyrzuci\u0142 sw\u0105 zdobycz do morza.<\/p>\n Reakcje ludzi w r\u00f3\u017cnych czasach, w r\u00f3\u017cnych miejscach pozostaj\u0105 podobne, cz\u0119sto nawet niezmienne. Ich rozpacz jest wszak podobna.<\/p>\n Ale ich \u015bmiech brzmi jednakowo beztrosko i jednakowo szyderczo.<\/p>\n Zbigniew W\u0142odzimierz Fronczek<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00a0Znany polski pisarz Zbigniew Fronczek – redaktor naczelny dwumiesi\u0119cznika \u201eLublin. Kultura i spo\u0142ecze\u0144stwo\u201d niejednokrotnie bywa\u0142 na Ukrainie, a na pocz\u0105tku tego roku jego oryginalna proza…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1648,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-1647","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2010"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t