{"id":2133,"date":"2018-05-20T12:22:27","date_gmt":"2018-05-20T09:22:27","guid":{"rendered":"https:\/\/dk.com.ua\/ofiarny-ogien\/"},"modified":"2024-12-10T19:54:50","modified_gmt":"2024-12-10T17:54:50","slug":"ofiarny-ogien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dk.com.ua\/home\/ofiarny-ogien\/","title":{"rendered":"OFIARNY OGIE\u0143"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Wok\u00f3\u0142 makiawelicznej <\/strong>figury Symeona Petlury, Atamana G\u0142\u00f3wnego wojsk Ukrai\u0144skiej Republiki Ludowej (\u0423\u041d\u0420), po dzi\u015b dzie\u0144, toczy si\u0119 niema\u0142o spor\u00f3w. Pierwsza wojna \u015bwiatowa doprowadzi\u0142a do ca\u0142kowitego upadku Imperium Rosyjskiego i stworzy\u0142a przychylne warunki dla odrodzenia niepodleg\u0142o\u015bci Ukrainy. Kiedy w Kijowie powo\u0142ano Centraln\u0105 Rad\u0119 (CR) na czele z M. Hruszewskim, S. Petlura wszed\u0142 w jej sk\u0142ad. Socjaldemokrata Petlura by\u0142 osob\u0105 dalek\u0105 od wojskowo\u015bci, lecz jego roztropno\u015b\u0107 i taktowno\u015b\u0107 budzi\u0142y powszechny szacunek. Po pomy\u015blnym przewodniczeniu na I Ukrai\u0144skim Zje\u017adzie Wojskowym w Kijowie, w kt\u00f3rym wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 700 delegat\u00f3w od ponad 1,5 mln. ukrai\u0144skich wojskowych, w maju 1917 roku, Petlura zosta\u0142 mianowany naczelnikiem Ukrai\u0144skiego Generalnego Komitetu Wojskowego, a w czerwcu – Przewodnicz\u0105cym Wszechukrai\u0144skiego Zwi\u0105zku Ziemstw i Sekretarzem Generalnym (ministrem) ds. Wojskowych.<\/p>\n

Po rewolucji pa\u017adziernikowej, bolszewicy zagarn\u0119li w\u0142adz\u0119, a 20 listopada 1917 roku, proklamowane zosta\u0142o utworzenie Ukrai\u0144skiej Republiki Ludowej w federacyjnym sojuszu z Rosj\u0105. Jednak\u017ce bolszewicy nie mieli zamiaru dzieli\u0107 si\u0119 w\u0142adz\u0105 z Ukrai\u0144sk\u0105 Centraln\u0105 Rad\u0105 i rozpocz\u0119li niewypowiedzian\u0105 wojn\u0119. Pierwszy zbrojny konflikt nast\u0105pi\u0142 w okolicy stacji Bachmacz, a bezpo\u015brednio spowodowany by\u0142 odmow\u0105 przepuszczenia jednostek ukrai\u0144skich przez t\u0119 w\u0119z\u0142ow\u0105 stacj\u0119 kolejow\u0105. Pod Bachmaczem obj\u0105\u0142 posterunek oddzia\u0142 kijowskich podchor\u0105\u017cych i kadet\u00f3w w Kijowie, kt\u00f3rymi dowodzi\u0142 Myko\u0142a P\u0142atonowycz Sulima, kapitan lejbgwardii Pu\u0142ku Kirasjer\u00f3w, do\u015bwiadczony weteran walk. Szalony atak czerwonogwardzist\u00f3w, wspierany przez prawie 2 tys. rewolucyjnie nastawionych bahmackich robotnik\u00f3w sta\u0142 si\u0119 pocz\u0105tkiem tragedii pod Krutami. Sta\u0142o si\u0119 to po tym, jak 25 stycznia 1918 roku rz\u0105d Centralnej Rady proklamowa\u0142 nareszcie niezale\u017cn\u0105 Ukrai\u0144sk\u0105 Republik\u0119 Ludow\u0105. Porozumienie, podpisane 27 stycznia 1918 roku mi\u0119dzy Cesarstwem Niemieckim, Austro-W\u0119gierskim i Osma\u0144skim, a tak\u017ce Kr\u00f3lestwem Bu\u0142garii z jednej strony i rz\u0105dem niezale\u017cnej Ukrai\u0144skiej Republiki Ludowej – z drugiej, przewidywa\u0142o okazanie pomocy wojskowej w walce z bolszewikami. Na terytorium Ukrainy zosta\u0142y wprowadzone wojska alianckie a dow\u00f3dztwo niemieckie przyj\u0119\u0142o na siebie wyra\u017anie okre\u015blone funkcje administracyjne.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Semen Petlura – Naczelny Ataman wojsk URL<\/strong><\/p>\n

Zaledwie rok trwa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Centralnej Rady. Osi\u0105gn\u0119\u0142a one znaczne sukcesy, ale do\u015bwiadczy\u0142a te\u017c niepowodze\u0144. Najwa\u017cniejsz\u0105 jednak rzecz\u0105 jest to, \u017ce po\u0142o\u017cy\u0142a kres rozpowszechnionym w\u0105tpliwo\u015bciom, co do faktu istnienia narodu ukrai\u0144skiego. Ale bezpo\u015bredni\u0105 przyczyn\u0105 jej krachu sta\u0142a si\u0119 niezdolno\u015b\u0107 do spe\u0142nienia warunk\u00f3w um\u00f3w i podj\u0119tych zobowi\u0105za\u0144 ustalonych w Brze\u015bciu. Dlatego na Zje\u017adzie w\u0142o\u015bcian-w\u0142a\u015bcicieli ziemskich w Kijowie, wybrano nowy rz\u0105d na czele z hetmanem Paw\u0142em Skoropadskim.
Przeciwko hetma\u0144skiemu rz\u0105dowi jako \u201ebur\u017cuazyjnemu i nie ukrai\u0144skiemu\u201d, zjednoczy\u0142y si\u0119 w Ukrai\u0144ski Sojusz Narodowo-Pa\u0144stwowy <\/strong>partie samodzielnych socjalist\u00f3w, cz\u0142onkowie partii pracy, socjali\u015bci-federali\u015bci i demokraci ch\u0142opscy. Przeciw hetma\u0144szczy\u017anie gromadzi\u0142y si\u0119 powsta\u0144cze si\u0142y: ochotnicy z grona mieszka\u0144c\u00f3w wsi i miast. Utalentowany publicysta S. Petlura za antyhetma\u0144ski manifest zosta\u0142 uwi\u0119ziony, aczkolwiek po uwolnieniu uda\u0142 si\u0119 w Bia\u0142ej Cerkwi, gdzie stan\u0105\u0142 na czele g\u0142\u00f3wnego sztabu powstania. 17 pa\u017adziernika 1918 roku rozpad\u0142a si\u0119 Monarchia Austro-W\u0119gierska, przetwarzaj\u0105c si\u0119 na sojusz odr\u0119bnych pa\u0144stw. Rozpocz\u0119to przygotowania do politycznego zarz\u0105dzania Wschodni\u0105 Galicj\u0105 – Zachodnio Ukrai\u0144sk\u0105 Republik\u0105 Ludow\u0105 (ZURL (\u0423\u041d\u0420)). Kardynaln\u0105 sta\u0142a si\u0119 kwestia zjednoczenia z Ukrai\u0144skim Pa\u0144stwem Hetma\u0144skim, co mog\u0142oby wp\u0142yn\u0105\u0107 na los ca\u0142ej Ukrainy.<\/p>\n

W burzliwym wirze tych wydarze\u0144 toczy\u0142 si\u0119 skomplikowany proces odrodzenia II Rzeczypospolitej, kiedy najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 przej\u0119li w swoje r\u0119ce wojskowi na czele z J. Pi\u0142sudskim, g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cym Wojska Polskiego. 1 grudnia 1918 w Fastowie Dyrektoriat podpisa\u0142 umow\u0119 z ZURL (\u0423\u041d\u0420) o po\u0142\u0105czeniu w jedno pa\u0144stwo pod nazw\u0105 Ukrai\u0144ska Republika Ludowa.<\/p>\n

Tymczasem pod koniec listopada 1918 r. w Sud\u017cy utworzono probolszewicki Tymczasowy Robotniczo-Ch\u0142opski Rz\u0105d Ukrainy, kt\u00f3rego zamiarem by\u0142o przej\u0105\u0107 ca\u0142\u0105 w\u0142adz\u0119 na Ukrainie i podporz\u0105dkowa\u0107 j\u0105 ca\u0142kowicie bolszewikom.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Tragedia pod Bazarem. Bolszewicy rozstrzelali 359 bohater\u00f3w Listopadowej Wyprawy URL (\u0423\u041d\u0420) (1921 r.)<\/strong><\/p>\n

Ostateczne utwierdzenie w\u0142adzy sowieckiej na Ukrainie mia\u0142o miejsce 6 stycznia 1919 roku, kiedy to wydano dekret o utworzeniu Ukrai\u0144skiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej (USRS) . Ale Dyrektoriat, jak r\u00f3wnie\u017c Centralna Rada nie potrafi\u0142a zjednoczy\u0107 niewielkie ukrai\u0144skie si\u0142y zbrojone, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci z oddzia\u0142\u00f3w powsta\u0144czych. Jedynym sojusznikiem zainteresowanym w wyzwole\u0144czej walce Ukrainy pozostawa\u0142a Polska i tylko ona mog\u0142a okaza\u0107 realn\u0105 pomoc militarn\u0105.<\/p>\n

Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odegra\u0142y w tym osobiste kontakty. Zbli\u017ceniu S. Petlury i J. Pi\u0142sudskiego sprzyja\u0142o to, \u017ce mi\u0119dzy nimi nie by\u0142o wiele podobie\u0144stw. Obydwaj dowodzili wojskiem, nie maj\u0105c wykszta\u0142cenia wojskowego i stosownej temu wojskowej kariery. Obydwaj w swoim czasie mieli socjalistyczne przekonania, lecz ka\u017cdy z nich z\u0142o\u017cy\u0142 je w ofierze w imi\u0119 walki o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 swojego narodu.<\/p>\n

Utraciwszy kontrol\u0119 nad wi\u0119kszo\u015bci\u0105 guberni, wojska Dyrektoriatu dowodzone przez Petlur\u0119, nadal kontynuowa\u0142y walk\u0119 zbrojn\u0105. Ca\u0142a Ukraina by\u0142a ogarni\u0119ta antybolszewickimi powstaniami. Zapewne \u017caden kraj w Europie nie do\u015bwiadczy\u0142 w te czasy tak wszechogarniaj\u0105cych, zapiek\u0142ych bratob\u00f3jczych walk, takiego niechlubnego krachu rz\u0105du, jak Ukraina. Sze\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnych armii, operowa\u0142o na jej terytorium: ukrai\u0144ska, bolszewicka, ochotnicza, polska, armia Ententy i mn\u00f3stwo formacji anarchistycznych. Za nieca\u0142y rok tylko Kij\u00f3w pi\u0119ciokrotnie przechodzi\u0142 z r\u0105k w r\u0119ce.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Genera\u0142 Listowski w rozmowie z Petlur\u0105 oraz pu\u0142kownikami armii URL – Salskim i Bezruczk\u0105. Berdycz\u00f3w 1920 r<\/strong>.<\/strong><\/p>\n

15 listopada 1919, Dyrektoriat zosta\u0142 rozwi\u0105zany i przekaza\u0142 wszystkie swoje pe\u0142nomocnictwa S. Petlurze.<\/p>\n

Poniewa\u017c niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 by\u0142o kontynuowanie dzia\u0142a\u0144 wojennych, S. Petlura postanowi\u0142 prowadzi\u0107 je w formie walki partyzanckiej, a sam 7 grudnia 1919 roku uda\u0142 si\u0119 do Polski. Na pocz\u0105tku grudnia 1919 roku bolszewicy ponownie zaj\u0119li Kij\u00f3w i jednostki armii URL (\u0423\u041d\u0420) pod dow\u00f3dztwem ataman\u00f3w M. Omeljanowycza Paw\u0142enki i J. Tiutiunnyka, wyruszy\u0142y w tzw. \u201epoch\u00f3d zimowy\u201d na wra\u017ce ty\u0142y bolszewik\u00f3w i armii A. Denikina.<\/p>\n

Warto pokr\u00f3tce przedstawi\u0107 przekr\u00f3j kadry oficerskiej armii URL (\u0423\u041d\u0420). Oficerowie, w zasadzie nale\u017celi do carskiej elity wojskowej i w\u0142adali praktycznym bojowym do\u015bwiadczeniem, niekt\u00f3rzy z nich byli w swoim czasie nagrodzeni wysokimi carskimi nagrodami. A co najwa\u017cniejsze – pragn\u0119li, uczyni\u0107 Ukrain\u0119 niezale\u017cn\u0105 i podobnie jak \u017co\u0142nierze idei tej oddani byli bezmiernie: W. Tiutiunnyk, b. kapitan Pu\u0142ku Syberyjskiego; J. Tiutiunnyk, podporucznik 32. Rezerwowego Pu\u0142ku Piechoty w Symferopolu; O. Oseckyj – genera\u0142-major, dow\u00f3dca Brygady Piechoty 31.Dywizji Piechoty; M. Kapustianskyj, porucznik 105. Orenburskiego Pu\u0142ku Piechoty; W. Petriw, pu\u0142kownik, szef sztabu Turkiesta\u0144skiej Strzeleckiej Dywizji; M. Sulima, kapitan lejbgwardii Pu\u0142ku Kirasjer\u00f3w JWM ; M. Omeljanowycz-Pawlenko, kapitan, naczelnik Garnizonu Katerynos\u0142awskiego; M. Junakiw, genera\u0142-lejtnant, dow\u00f3dca 8. Armii Frontu Rumu\u0144skiego; W. Salskyj, pu\u0142kownik, starszy adiutant Wydzia\u0142u Operatywnego Departamentu genera\u0142a kwatermistrza I Armii; A. Udowyczenko, m\u0142odszy kapitan 3. Korpusu Kaukaskiego; M. Bezruczko, kapitan, starszy adiutant sztab\u00f3w 30.Korpusu Armii frontu Po\u0142udniowo-Zachodniego. W\u015br\u00f3d nich byli tak\u017ce etniczni Niemcy – genera\u0142owie S. Delwig (znawca artylerii \u015bwiatowej s\u0142awy)czy te\u017c S. Sinkler i pu\u0142kownik J. Otmarsztajn.<\/p>\n

Idea suwerennej Ukrai\u0144skiej Republiki Ludowej w sojuszu z Polsk\u0105 zarodzi\u0142a si\u0119 w grudniu 1919 roku, podczas pobytu Petlury w Warszawie, a zosta\u0142a dwustronnie zaaprobowana 21 kwietnia 1920 roku, w czasie spotkania, J. Pi\u0142sudskiego z S. Petlur\u0105 w Winnicy. Ju\u017c w maju 1920 roku rozpocz\u0119to wsp\u00f3ln\u0105 kampani\u0119 po\u0142\u0105czonych si\u0142 Polski i URL (\u0423\u041d\u0420). W pierwszym etapie polsko-sowieckiej wojny wojska Polski wraz z wojskami z URL (\u0423\u041d\u0420) naciera\u0142y pomy\u015blnie zdobywaj\u0105c \u017bytomierz, Koroste\u0144, Malin, Koziatyn, \u017bmerynk\u0119 i Winnic\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Genera\u0142 Rydz-\u015amig\u0142y przyjmuje defilad\u0119 w Kijowie, 7 maja 1920 r. (z archiwum A. Nieuwa\u017cnego)<\/strong><\/p>\n

7 maja polsko-ukrai\u0144ska armia wkroczy\u0142a do Kijowa, kt\u00f3ry bolszewicy poddali bez walki. Szerokim frontem sojusznicy dotarli do Dniepru i zaj\u0119li przycz\u00f3\u0142ki na jego wschodnim brzegu.<\/p>\n

Jednak\u017ce ju\u017c 6 maja 1 Armia Konna S. Budionnego na p\u00f3\u0142noc od Jekaterynos\u0142awia rozpocz\u0119\u0142a przepraw\u0119 przez Dniepr i 27 maja, po koncentracji pod Humaniem, jej oddzia\u0142y rozpocz\u0119\u0142y atak na pozycje polskie. Po kilku nieudanych natarciach Budionny znalaz\u0142 luk\u0119 w ugrupowaniu wojska polskiego i 5 czerwca 1920 r. prze\u0142ama\u0142 polsk\u0105 obron\u0119, a w ko\u0144cu lipca wojska sowieckie stan\u0119\u0142y na linii Bugu. Armia Czerwona pokona\u0142a w kr\u00f3tkim czasie ponad 400 kilometr\u00f3w wtargn\u0119\u0142a na terytorium Polski i bolszewickie wojsko okaza\u0142o si\u0119 wkr\u00f3tce na przedpolach Warszawy.<\/p>\n

Jednak\u017ce nie spe\u0142ni\u0142y si\u0119 przewidywania strateg\u00f3w bolszewickich i udana ofensywa nie doprowadzi\u0142a do sprzeczno\u015bci klasowych, a na odwr\u00f3t, skonsolidowa\u0142a Polak\u00f3w.<\/p>\n

Bitwa Warszawska (znana jeszcze jako \u201ecud nad Wis\u0142\u0105\u201d) stoczona w dniach 13\u201325 sierpnia 1920 zadecydowa\u0142a o zachowaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 i przekre\u015bli\u0142a plany rozprzestrzenienia rewolucji na Europ\u0119 Zachodni\u0105. Po bitwie nad Niemnem \u2013 drugiej i ostatniej z wielkich bitw wojny polsko-bolszewickiej Armia Czerwona ponios\u0142a kolejn\u0105 ostateczn\u0105 kl\u0119sk\u0119.<\/p>\n

Jednak\u017ce obydwie strony – Polska i Rosja sowiecka by\u0142y te\u017c zainteresowane rozejmem, kt\u00f3ry zaistnia\u0142 12 pa\u017adziernika 1920 roku na konferencji w Rydze, na kt\u00f3rej nie by\u0142o przedstawicieli URL (\u0423\u041d\u0420), stron\u0105 rokowa\u0144 by\u0142a USRS – sowieckie pa\u0144stwo ukrai\u0144skie. W listopadzie wojska ukrai\u0144skie, bez wsparcia sojusznika, ruszy\u0142y na znacznie silniejsze si\u0142y wroga, co doprowadzi\u0142o do pora\u017cki i wycofania si\u0119 na zach\u00f3d. 10 listopada bolszewicka kawaleria dokona\u0142a g\u0142\u0119bokiego wy\u0142omu na froncie ko\u0142o Mohilowa (na Dniestrze) i po zaci\u0119tych bojach zmusi\u0142a ukrai\u0144skich \u017co\u0142nierzy do wycofania si\u0119 za Zbrucz. Ukrai\u0144cy zostali internowani w polskich obozach, za\u015b 18 marca 1921 roku w Rydze podpisano traktat pokojowy mi\u0119dzy Polsk\u0105 i Rosj\u0105 sowieck\u0105, w kt\u00f3rej Polska oficjalnie uzna\u0142a Ukrai\u0144sk\u0105 Socjalistyczn\u0105 Republik\u0119 Sowieck\u0105 (USRS). Prawobrze\u017cna Ukraina ponownie zosta\u0142a rozdzielona mi\u0119dzy Polsk\u0105 i sowieck\u0105 Rosj\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a>Autor ksi\u0105\u017cki Ludmi\u0142a Sulima <\/strong><\/p>\n

J. Pi\u0142sudski czu\u0142 moralne zobowi\u0105zanie wobec oszukanych przez \u201ewielk\u0105 polityk\u0119\u201d ukrai\u0144skich sojusznik\u00f3w. St\u0105d zabrzmia\u0142o jego s\u0142ynne \u201eJa was przepraszam, Panowie. Ja was przepraszam. Tak nie mia\u0142o by\u0107<\/em>\u201d, wypowiedziane 15 maja 1921 r. do internowanych w Kaliszu i Szczypiornie Ukrai\u0144c\u00f3w, \u015bwiadcz\u0105ce o tym, i\u017c jako marsza\u0142ek podj\u0105\u0142 si\u0119 on odpowiedzialno\u015bci za to, na co on nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c wp\u0142yn\u0105\u0107. By\u0142y to przeprosiny za zaw\u00f3d sprawiony zawarciem pokoju z Moskw\u0105 w Rydze, wymuszonego stanem spraw i umys\u0142\u00f3w w Polsce, domagaj\u0105cych si\u0119 pokoju za wszelk\u0105 cen\u0119.<\/p>\n

Druga zimowa kampania lub ostatnia wyprawa URL (\u0423\u041d\u0420) odby\u0142a si\u0119 w listopadzie 1921 r. W kampanii wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 oko\u0142o 1 000 oficer\u00f3w i kozak\u00f3w ukrai\u0144skiej armii z liczby je\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rych byli w polskich obozach internowanych. Na Polesiu sformowano, Wo\u0142y\u0144sk\u0105 i Podolsk\u0105 grupy armii URL (\u0423\u041d\u0420) pod dow\u00f3dztwem pu\u0142kownika \u0141. Stupnyckiego i genera\u0142a-chor\u0105\u017cego W. Janczeka. Ostatni nier\u00f3wny b\u00f3j z wojskami bolszewickimi stoczy\u0142a Grupa Wo\u0142y\u0144ska 17 listopada 1921 roku pod Ma\u0142ymi Mi\u0144kami (rejon narodnicki obwodu \u017cytomierskiego) w pobli\u017cu miasta Bazar. W bitwie zabito ponad 400 i wzi\u0119to do niewoli 536 \u017co\u0142nierzy. 359 z nich rozstrzelano na miejscu. W\u015br\u00f3d aresztowanych by\u0142o 177 oficer\u00f3w dow\u00f3dztwa armii URL (\u0423\u041d\u0420), kt\u00f3rych odprawiono do Kijowa na przes\u0142uchanie w katownie \u201eCzeka\u201d, a nast\u0119pnie rozstrzelano. Drugi zimowy poch\u00f3d zwany te\u017c wyprawa listopadowa zorganizowany przez G\u0142\u00f3wnego atamana S. Petlur\u0119, nie mia\u0142 szans na powodzenie. Jednak\u017ce powsta\u0144cze oddzia\u0142y kontynuowa\u0142y walk\u0119 do 1924 roku. W roku 1926 w Pary\u017cu podst\u0119pnie zosta\u0142 zg\u0142adzony Naczelny Ataman<\/em> <\/em>Semen<\/em> Petlura. Nasta\u0142 krwawy przed\u015bwit nowej sowieckiej epoki: nieustanne areszty i procesy s\u0105dowe, egzekucje, zes\u0142ania, \u0142agry i sztuczny g\u0142\u00f3d …<\/p>\n

R. SLEPENCZUK<\/strong>
(Materia\u0142 w oparciu o ksi\u0105\u017ck\u0119 Sulimy: \u201eDziedzictwo przodk\u00f3w\u201d).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wok\u00f3\u0142 makiawelicznej figury Symeona Petlury, Atamana G\u0142\u00f3wnego wojsk Ukrai\u0144skiej Republiki Ludowej (\u0423\u041d\u0420), po dzi\u015b dzie\u0144, toczy si\u0119 niema\u0142o spor\u00f3w. Pierwsza wojna \u015bwiatowa doprowadzi\u0142a do ca\u0142kowitego…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2134,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-2133","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2018"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t