{"id":2403,"date":"2019-06-09T05:55:13","date_gmt":"2019-06-09T02:55:13","guid":{"rendered":"https:\/\/dk.com.ua\/wierny-syn-swego-rodu-i-narodu\/"},"modified":"2024-12-11T03:06:06","modified_gmt":"2024-12-11T01:06:06","slug":"wierny-syn-swego-rodu-i-narodu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dk.com.ua\/home\/wierny-syn-swego-rodu-i-narodu\/","title":{"rendered":"Wierny syn swego rodu i narodu"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>
Boles\u0142aw Kulczycki. Lata 50. XX wieku. Flota Ba\u0142tycka. Kadet Szko\u0142y M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Lotnictwa Marynarki Wojennej <\/strong><\/p>\n

Niedawno \u015bwiat ujrza\u0142a druga ksi\u0105\u017cka z cyklu \u201eListy do siebie\u201d, autorem kt\u00f3rej jest Borys (Boles\u0142aw) Kulczycki – znany dzia\u0142acz spo\u0142eczny, Ukrainiec polskiego pochodzenia, aktywnie uczestnicz\u0105cy we wsp\u00f3\u0142czesnym \u017cyciu Polak\u00f3w na Ukrainie.<\/strong><\/p>\n

Autor urodzi\u0142 si\u0119 20 lutego 1930 r. na Podolu. Ojciec – kowal Jan – zosta\u0142 stracony przez bolszewik\u00f3w w 1937 roku. Wraz z matk\u0105 i siostr\u0105 w dzieci\u0144stwie i w latach m\u0142odzie\u0144czych, w obawie przed prze\u015bladowaniami, cz\u0119sto przenosili si\u0119 z miejsca na miejsce w obwodzie winnickim. Po wojnie Borys Kulczycki uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105, a nast\u0119pnie Uniwersytet Kijowski (filologia). Pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, by\u0142 dyrektorem jednej z szk\u00f3\u0142 w Kijowie.<\/strong><\/p>\n

Wspomnienia – specyficzny gatunek literacki, kt\u00f3ry pozwala prawdziwemu talentowi na wnoszenie istotnych zmian, nawet we wszystkim wiadome ju\u017c realia. Tak te\u017c sta\u0142o si\u0119 z tematem wyzwolenia miasta Chmelnyk spod okupacji hitlerowskiej wiosn\u0105 1944 roku. Powszechnie znana jest statystyka, opis przebiegu bitwy, obliczone s\u0105 straty po obu stronach. Nasi \u201ezwyci\u0119\u017cyli z minimalnymi stratami\u201d. Ale dajmy s\u0142owo naocznemu \u015bwiadkowi, Borysowi Kulczyckiemu. Nie mo\u017ce zapomnie\u0107 tych marcowych dni 1944 roku i pragnie si\u0119 z nami podzieli\u0107, tym co widzia\u0142 na brzegach Po\u0142udniowego Bugu, w Chmielniku.<\/p>\n

Wojna i powojenne \u017cycie widziane oczami Borysa Kulczyckiego, nastoletniego ch\u0142opca, kt\u00f3ry utrwali\u0142 w pami\u0119ci ca\u0142\u0105 epok\u0119 i przela\u0142 j\u0105 na papier, dzi\u0119ki czemu mo\u017cemy dzi\u015b lepiej zrozumie\u0107 tragedi\u0119 osoby, kt\u00f3ra znalaz\u0142a si\u0119 w strefie dzia\u0142a\u0144 wojennych. \u017badne statystyki nie pomog\u0105 nam opisa\u0107, jak \u017cyje si\u0119 cz\u0142owiekowi w czasie wojny, jak wojna wp\u0142ywa na kszta\u0142towanie charakteru, na codzienny byt, na obcowanie z otoczeniem. Tylko \u015bwiadkowie wydarze\u0144 pomagaj\u0105 w nakre\u015bleniu obiektywnego obrazu, kt\u00f3ry nazywamy prawd\u0105.<\/p>\n

\u201eIle tych \u201eobrot\u00f3w\u201d zosta\u0142o zrobionych – nie liczy\u0142o si\u0119. Noszono na prze\u0142aj, w ciemno\u015bciach ma\u0142a latarka nie tylko nie pomaga\u0142a, lecz nawet przeszkadza\u0142a, poniewa\u017c w\u0142a\u015bnie w musuj\u0105ce jeziorka ka\u0142u\u017c trafia\u0142y nasze stopy.<\/p>\n

Czy zastanawia\u0142em si\u0119 nad tym, co widzia\u0142em? Nie pami\u0119tam. W ci\u0105gu ka\u017cdego dnia okupacji napatrzyli\u015bmy si\u0119 na tak\u0105 ilo\u015b\u0107 zgon\u00f3w, kt\u00f3rym towarzyszy\u0142y tak brutalne katusze, \u017ce natura musia\u0142a utworzy\u0107 jaki\u015b fizjologiczny mechanizm, aby uchroni\u0107 m\u00f3zg tych, kt\u00f3rzy zostali jeszcze przy \u017cyciu. A je\u015bli jednak my\u015bla\u0142em, to tylko o tym \u017ceby si\u0119 nie potkn\u0105\u0107, nie straci\u0107 r\u00f3wnowagi, nie wypu\u015bci\u0107 ci\u0119\u017caru z r\u0105k. Problem powodowa\u0142y zwisaj\u0105ce cia\u0142ami zabitych”….<\/p>\n

Tak\u0105 jest prawda o zwyci\u0119skich bitwach. I o stratach. I o emocjonalnym zam\u0119cie nastolatka, kt\u00f3ry spotka\u0142 si\u0119 ze \u015bmierci\u0105 i musia\u0142 znale\u017a\u0107 jakie\u015b duchowe wsparcie, aby nie utraci\u0107 wiary w \u017cycie.<\/p>\n

Znany na Podolu historyk, Honorowy Etnograf Ukrainy – Myko\u0142a Dorosz wyklarowa\u0142 osobliwo\u015b\u0107 wspomnie\u0144 Borysa Kulczyckiego. W szczeg\u00f3lno\u015bci zaznaczy\u0142 on: \u201eHistorycznych fakt\u00f3w w ksi\u0105\u017cce jest niema\u0142o. Zgromadzi\u0107 je, zestawi\u0107, uog\u00f3lni\u0107 i przekaza\u0107 czytelnikom m\u00f3g\u0142 jedynie cz\u0142owiek, kt\u00f3ry by\u0142 bezpo\u015brednim uczestnikiem tych wydarze\u0144. Jego opowie\u015b\u0107 nie jest hiperbolizowana, nie jest przypudrowana wymys\u0142ami i przypuszczeniami. Jego opowie\u015b\u0107 jest prawdziwym, obiektywnym odzwierciedleniem przesz\u0142o\u015bci… Ka\u017cdy rozdzia\u0142 ksi\u0105\u017cki robi wra\u017cenie, przyci\u0105ga, zaciekawia, nie daje och\u0142on\u0105\u0107\u201d.<\/p>\n

Dramatyczne dla kraju i ka\u017cdego konkretnego cz\u0142owieka wydarzenia, autor opisuje, zdawa\u0142oby si\u0119 bezstronnie, nie daj\u0105c emocjonalnych ocen. Jest to cecha stylu pierwszej cz\u0119\u015bci \u201eList\u00f3w do siebie\u201d i jej kontynuacji. Bez gniewu, z\u0142o\u015bci i zniewagi wobec wszystkich, kt\u00f3rzy by\u0107 mo\u017ce na to zas\u0142u\u017cyli; z chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 wielkoduszno\u015bci\u0105 i filozoficznym spokojem, kt\u00f3ry uda\u0142o mu si\u0119 wykszta\u0142ci\u0107 w sobie w ci\u0105gu minionych lat. Powa\u017cne do\u015bwiadczenie \u017cyciowe Pana Borysa daje mu przewag\u0119 nad ka\u017cdym z autor\u00f3w wspomnie\u0144. Niewielu przecie\u017c mo\u017ce pochwali\u0107 si\u0119 tym, \u017ce B\u00f3g pozwoli\u0142 mu tak aktywnie i d\u0142ugo \u017cy\u0107, pozostawiaj\u0105c dobre wspomnienia o sobie i o osobach, z kt\u00f3rymi zwi\u0105za\u0142 go los.<\/p>\n

Mimo to, \u017ce Borys Kulczycki opisuje przewa\u017cnie wydarzenia, nie wprowadzaj\u0105c czytelnika w sw\u00f3j w\u0142asny \u015bwiat emocji, odczuwamy jego wielki duchowy rozw\u00f3j. Sprzyja\u0142o temu otoczenie, a przede wszystkim matka autora. Ch\u0142opiec zawsze odczuwa\u0142 jej opiek\u0119, szczeg\u00f3lnie w chwilach, gdy modli\u0142a si\u0119 przed obrazem Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej, o czym niejednokrotnie pisze. A zatem, czy m\u00f3g\u0142by wyrosn\u0105\u0107 na niewdzi\u0119cznego syna?<\/p>\n

Podzieli\u0107 si\u0119 z mam\u0105 ostatnim ziemniakiem, kiedy niemi\u0142osiernie chce si\u0119 je\u015b\u0107. Wymurowa\u0107 piec w chacie, zrobi\u0107 to jedyny raz w \u017cyciu – dla mamy! Przynie\u015b matce pieni\u0105dze zarobione har\u00f3wk\u0105 \u0142adowacza, aby mog\u0142a zap\u0142aci\u0107 komorne. Zmontowa\u0107 pod oknem ogrodzenie dla dalii – aby nie smuci\u0142a si\u0119 matczyna dusza. I jeszcze, i jeszcze znajdzie uwa\u017cny czytelnik na stronach ksi\u0105\u017cki, wiele wzorc\u00f3w mi\u0142o\u015bci syna.<\/p>\n

Wdzi\u0119cznym synem swojego rodu staje przed nami autor, gdy opisuje perypetie zwi\u0105zane z przywr\u00f3ceniem dobrego imienia wuja Jana z rodziny Wyhowskich. Wymaga\u0142o to wielu lat stara\u0144 i poszukiwa\u0144, aczkolwiek uda\u0142o mu si\u0119 potem wykarbowa\u0107 jego nazwisko na steli w \u017bdan\u00f3wce (Wijtiwcach) obok nazwisk krajan\u00f3w, poleg\u0142ych w bojach. Zadajmy sobie pytanie, czy ka\u017cda osoba ma si\u0142\u0119 i tak\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 moraln\u0105 przed swoj\u0105 rodzin\u0105 i narodem. Takie samozaparcie warte jest na\u015bladowania.<\/p>\n

Autor wspomnie\u0144 nie ba\u0142 si\u0119 ujawni\u0107 przed czytelnikiem w\u0142asnego wieloletniego strachu i bolu. Syn \u201ewroga ludu\u201d odpowiadaj\u0105c na pytania o ojcu by\u0142 zawsze czujny, aby nie wywo\u0142a\u0107 podejrze\u0144. Ta okoliczno\u015b\u0107 doprowadzi\u0142a do mentalnej udr\u0119ki i zmieni\u0142a jego \u017cycie. I kto wie czy Borys Kulczycki nie zrobi\u0142by by kariery wojskowej, gdyby nie ten strach.<\/p>\n

Jednak w ko\u0144cu wszystko dobrze si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0142o i dzi\u015b nie narzeka na szcz\u0119\u015bcie. Chyba, \u017ce gdzie, kiedy\u015b… Najwa\u017cniejsze, \u017ce uda\u0142o mu si\u0119 przezwyci\u0119\u017cy\u0107 strach, pokona\u0107 przeszkody, kt\u00f3re w\u0142adze postawi\u0142y dzieciom represjonowanych. My\u015bl\u0119, \u017ce w\u015br\u00f3d czytelnik\u00f3w znajd\u0105 si\u0119 tacy, kt\u00f3rzy powiedz\u0105, \u017ce podobne uczucie strachu r\u00f3wnie\u017c ich gn\u0119bi\u0142o. Poniewa\u017c ksi\u0105\u017cka nie dotyczy tylko losu Borysa Kulczyckiego, tutaj zgromadzone jest do\u015bwiadczenie pokolenia.<\/p>\n

Wiera STEPANIUK<\/strong>
(Etnograf)
(T\u0142umaczenie St. Panteluk)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Boles\u0142aw Kulczycki. Lata 50. XX wieku. Flota Ba\u0142tycka. Kadet Szko\u0142y M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Lotnictwa Marynarki Wojennej Niedawno \u015bwiat ujrza\u0142a druga ksi\u0105\u017cka z cyklu \u201eListy do siebie\u201d,…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2404,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[40],"tags":[],"class_list":["post-2403","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2019"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t