{"id":5063,"date":"2013-07-01T06:53:23","date_gmt":"2013-07-01T03:53:23","guid":{"rendered":"https:\/\/dk.com.ua\/szlakiem-obroncow-polskich-granic-z-nr-458\/"},"modified":"2024-12-13T12:58:34","modified_gmt":"2024-12-13T10:58:34","slug":"szlakiem-obroncow-polskich-granic-z-nr-458","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dk.com.ua\/home\/szlakiem-obroncow-polskich-granic-z-nr-458\/","title":{"rendered":"SZLAKIEM OBRO\u0143C\u00d3W POLSKICH GRANIC (z nr 458)"},"content":{"rendered":"

\"HarcerzeHarcerze z p. A. \u017burowskim ko\u0142o bunkra w Tynnym na \u0141ysej G\u00f3rze<\/strong><\/p>\n

<\/strong>Pod koniec lata w hufcu \u201eWo\u0142y\u0144\u201d odby\u0142 si\u0119 rajd w\u0119drowniczy pod has\u0142em \u201eWrzesie\u0144’39. Szlakiem obro\u0144c\u00f3w polskich granic\u201d. Nazwa m\u00f3wi sama za siebie czemu ten rajd by\u0142 po\u015bwi\u0119cony.<\/p>\n

Co roku przez ostatnie 4 lata przy pozosta\u0142o\u015bciach linii bunkr\u00f3w i umocnie\u0144 nad dawn\u0105 granic\u0105 polsko-radzieck\u0105 w Tynnym, kt\u00f3re le\u017cy w rejonie sarne\u0144skim, odbywa\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci upami\u0119tniaj\u0105ce walk\u0119 \u017co\u0142nierzy Korpusu Ochrony Pogranicza kt\u00f3rzy polegli we wrze\u015bniu 1939 r.<\/p>\n

Jeszcze w 2009 roku umie\u015bcili\u015bmy tablic\u0119 na bunkrze w\u015br\u00f3d ruin dawnych koszar na \u0141ysej G\u00f3rze na odcinku \u201eBerducha\u201d oraz na bunkrze przy cerkwi odcinku \u201eTynne-wie\u015b\u201d. Ale niestety tablicy na \u0141ysej G\u00f3rze ju\u017c nie ma, pozosta\u0142 tylko \u015blad po tym, gdzie by\u0142a wmontowana. Szkoda, \u017ce komu\u015b przeszkadza\u0142a.<\/p>\n

W tym roku by\u0142o to szczeg\u00f3lne wydarzenie. W rajdzie razem z harcerzami m\u00f3g\u0142 uczestniczy\u0107 p. Andrzej \u017burowski, syn Antoniego W\u0142adys\u0142awa \u017burowskiego, dow\u00f3dcy baonu KOP \u201eBere\u017ane\u201d. Pan Andrzej mieszka w Sztokholmie ju\u017c oko\u0142o 30 lat. Musia\u0142 wyjecha\u0107 w czasach w\u0142adzy komunistycznej w Polsce, poniewa\u017c by\u0142 prze\u015bladowany. Jest kr\u00f3tkofalowcem amatorem i w wolnym czasie spotyka si\u0119 z harcerzami w Sztokholmie.<\/p>\n

\"AntoniAntoni W\u0142adys\u0142aw \u017burowski<\/strong><\/strong><\/p>\n

Podczas rajdu uda\u0142o si\u0119 nam odwiedzi\u0107 rejony umocnie\u0144 oraz miejscowo\u015bci dzia\u0142ania KOP, a w\u015br\u00f3d nich: Zdo\u0142bun\u00f3w, R\u00f3wne, \u017byty\u0144, Anton\u00f3wka, Polany Bere\u017ane, \u017burno, Tynne, Sarny, Ma\u0142y\u0144sk. Dla p. Andrzeja by\u0142o to prze\u017cyciem nadzwyczajnym. By\u0142 po raz pierwszy na Wo\u0142yniu, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142 jego ojciec. Wszystko go ciekawi\u0142o. Na kominku dla harcerzy, harcerek oraz zuch\u00f3w \u015brodowiska Zdo\u0142bunowskiego opowiada\u0142 o swoim ojcu, jego dzia\u0142alno\u015bci, swoim \u017cyciu i pracy we Szwecji.<\/p>\n

Antoni W\u0142adys\u0142aw \u017burowski \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci uzyska\u0142 w\u00a0Gimnazjum im. A. Mickiewicza w\u00a0Wilnie. Nale\u017ca\u0142 do POW. Wlistopadzie 1918 r. bra\u0142 udzia\u0142 w\u00a0rozbrajaniu Niemc\u00f3w w\u00a0Warszawie. \u017bo\u0142nierz 6. pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w, uczestnik wojny 1920 r., bi\u0142 si\u0119 na froncie ukrai\u0144skim, pod Lwowem, potem pod Warszaw\u0105. W\u00a01922 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Piechoty w\u00a0Warszawie, zosta\u0142 skierowany do 32. Pu\u0142ku Piechoty. W\u00a01923 r. wr\u00f3ci\u0142 do macierzystego pu\u0142ku z\u00a0listem pochwalnym od Marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego.<\/p>\n

W\u00a01932 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia kapitana, a pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej skierowany na kurs unifikacyjny dla oficer\u00f3w sztabowych w\u00a0Rembertowie.<\/p>\n

W\u00a0czerwcu 1938 r. odkomenderowano go do batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza, na dow\u00f3dc\u0119 kompanii uderzeniowo-os\u0142onowej w\u00a0Borowym. W\u00a01938 r. awansowa\u0142 do stopnia majora.<\/p>\n

\u00a0We wrze\u015bniu 1939 dowodzi\u0142 Batalionem KOP \u201eBere\u017ane\u201d, gdzie od chwili agresji ZSRR na Polsk\u0119 stawia\u0142 op\u00f3r sowieckiemu naje\u017ad\u017acy. Bierze udzia\u0142 w wielu potyczkach i bitwach m.in. pod Bere\u017anem, Stepaniem, Rafa\u0142\u00f3wk\u0105 i Maniewiczami, w sk\u0142adzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej \u201ePolesie\u201d. Po kapitulacji nie poszed\u0142 do niewoli. W\u00a0ko\u0144cu pa\u017adziernika 1939 r. dosta\u0142 si\u0119 do Warszawy odkomenderowany do Komendy Okr\u0119gu Warszawskiego AK, zajmowa\u0142 si\u0119 przygotowaniami zwi\u0105zanymi z\u00a0przyj\u0119ciem zrzut\u00f3w z\u00a0Zachodu.<\/p>\n

\"PoPo kominku przed harc\u00f3wk\u0105<\/strong><\/p>\n

W listopadzie 1943 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia podpu\u0142kownika. Dowodzi\u0142 Powstaniem na Pradze. Po sze\u015bciu dniach zaci\u0119tych boj\u00f3w podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o\u00a0przerwaniu walk. Na jego rozkaz cz\u0119\u015b\u0107 (uzbrojonych) oddzia\u0142\u00f3w przedosta\u0142a si\u0119 przez Wis\u0142\u0119 na Mokot\u00f3w, Sadyb\u0119, Czerniak\u00f3w i\u00a0do Puszczy Kampinoskiej. Zajmowa\u0142 si\u0119 rozlokowaniem nap\u0142ywaj\u0105cych od wschodu oddzia\u0142\u00f3w AK i utrzymaniem struktur konspiracyjnych i wywiadowczych w swoim rejonie.<\/p>\n

Po zaj\u0119ciu Pragi przez wojska sowieckie, 18 wrze\u015bnia 1944 r. za zgod\u0105 Komendy G\u0142\u00f3wnej AK, ujawni\u0142 cz\u0119\u015bciowo oddzia\u0142y AK u dow\u00f3dcy garnizonu Warszawa-Praga genera\u0142a Boles\u0142awa Kieniewicza. Na skutek aresztowa\u0144 podkomendnych przez si\u0142y sowieckie i Ludowego Wojska odwo\u0142a\u0142 swoj\u0105 odezw\u0119 do ujawnienia. Mimo to wbrew jego woli u\u017cyto odezwy zmieniaj\u0105c i fa\u0142szuj\u0105c jej tre\u015b\u0107. Nied\u0142ugo potem zosta\u0142 aresztowany i\u00a0dwukrotnie skazany na kar\u0119 \u015bmierci, ostatecznie zamienion\u0105 na 10 lat wi\u0119zienia. Wi\u0119ziony w Otwocku przez NKWD, potem w Lublinie, po szcz\u0119\u015bliwym odbiciu go z\u00a0transportu kolejowego ukrywa\u0142 si\u0119 do jesieni 1956 r.(w praktyce do 1958 roku).<\/p>\n

Od 28 listopada 1983 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego \u015arodowiska \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej 6. Obwodu Praga. Zmar\u0142 29 lipca 1988 r. w\u00a0Pruszkowie, zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w\u00a0Brwinowie.<\/p>\n

Na spotkaniu dowiedzieli\u015bmy si\u0119, \u017ce w Warszawie istnieje Skwer im. p\u0142k Antoniego \u017burowskiego, na kt\u00f3rym w 1999 roku ustawiono g\u0142az-pomnik pami\u0119ci ostatniego dow\u00f3dcy AK na Pradze.<\/p>\n

Wiktoria RADICA<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Harcerze z p. A. \u017burowskim ko\u0142o bunkra w Tynnym na \u0141ysej G\u00f3rze Pod koniec lata w hufcu \u201eWo\u0142y\u0144\u201d odby\u0142 si\u0119 rajd w\u0119drowniczy pod has\u0142em \u201eWrzesie\u0144’39….<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5064,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[34],"tags":[],"class_list":["post-5063","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2013"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t