{"id":5656,"date":"2013-04-02T18:26:45","date_gmt":"2013-04-02T15:26:45","guid":{"rendered":"https:\/\/dk.com.ua\/19-lat-jak-jeden-dzien-z-nr-463\/"},"modified":"2024-12-14T13:11:00","modified_gmt":"2024-12-14T11:11:00","slug":"19-lat-jak-jeden-dzien-z-nr-463","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dk.com.ua\/home\/19-lat-jak-jeden-dzien-z-nr-463\/","title":{"rendered":"19 lat – jak jeden dzie\u0144! (z nr 463)"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>
\u201eNie mieli\u015bmy wielkich nadziei na rozw\u00f3j pisma\u201d – Larysa Wermi\u0144ska <\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong>W Wigili\u0119 Bo\u017cego Narodzenia 2013 roku min\u0119\u0142o 19 lat od dnia, kiedy po raz pierwszy w Berdyczowie na Ukrainie centralnej ukaza\u0142a si\u0119 polskoj\u0119zyczna, lokalna gazetka \u201eMozaika Berdyczowska\u201d.<\/p>\n

Mia\u0142a tylko cztery strony i by\u0142a robiona przez trzy osoby: warszawskiego dziennikarza \u201eRzeczpospolitej\u201d Piotra Ko\u015bci\u0144skiego, nauczycielk\u0119 j\u0119zyka polskiego z berdyczowskiej szko\u0142y nr 3 Larys\u0119 Wermi\u0144sk\u0105 i dyrektora tej\u017ce szko\u0142y, zmar\u0142ego w 2003 roku Feliksa Paszkowskiego (pierwszy redaktor naczelny).<\/p>\n

Po raz pierwszy ukaza\u0142a si\u0119 \u201eMozaika\u201d jako dodatek do miejskiej gazety \u201e\u0417\u0435\u043c\u043b\u044f \u0411\u0435\u0440\u0434\u0438\u0447\u0456\u0432\u0441\u044c\u043a\u0430\u201d. Mia\u0142 by\u0107 to kwartalnik. Nie spodziewali\u015bmy si\u0119 wtedy, \u017ce \u201eMozaika\u201d mo\u017ce urosn\u0105\u0107 do dwudziestostronicowego pisma z nak\u0142adem tysi\u0105ca egzemplarzy, kt\u00f3re b\u0119dzie ukazywa\u0142o si\u0119 co dwa miesi\u0105ce.<\/p>\n

M\u00f3wi\u0105c szczerze, nie mieli\u015bmy wielkich nadziei na rozw\u00f3j pisma, bo sytuacja w kraju wygl\u0105da\u0142a fatalnie. Na ruinach by\u0142ego Zwi\u0105zku Radzieckiego powsta\u0142o nowe pa\u0144stwo \u2013 Ukraina, obywatele kt\u00f3rej znale\u017ali si\u0119 w bardzo skomplikowanej sytuacji \u017cyciowej. Tw\u00f3rcy gazety tak\u017ce przez ca\u0142y czas walczyli z trudno\u015bciami. Trzeba by\u0142o szuka\u0107 funduszy na papier i druk, zbiera\u0107 materia\u0142y, poprawia\u0107 teksty, \u0142ama\u0107 gazet\u0119 \u2013 i to wszystko ca\u0142kowicie spo\u0142ecznie. Musieli\u015bmy wielu rzeczy si\u0119 nauczy\u0107, szczeg\u00f3lnie pracy z komputerem.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Na pocz\u0105tku \u201eMozaika\u201d by\u0142a robiona w Berdyczowie i w Warszawie \u2013 w redakcji \u201eRzeczpospolitej\u201d, za zgod\u0105 jej \u00f3wczesnego redaktora naczelnego Dariusza Fikusa. To tu odbywa\u0142 si\u0119 sk\u0142ad i \u0142amanie naszego pisma, prowadzone przez Krzysztofa Ziewca. A Piotr Ko\u015bci\u0144ski poszukiwa\u0142 \u015brodk\u00f3w i sponsor\u00f3w.<\/p>\n

My za\u015b tutaj, w Berdyczowie, zbierali\u015bmy materia\u0142y, pisali\u015bmy sami i zach\u0119cali\u015bmy do pisania innych. Gazetka od razu spodoba\u0142a si\u0119 miejscowym Polakom. Szczycili si\u0119, \u017ce ju\u017c mog\u0105 bez obawy czyta\u0107 polskoj\u0119zyczne pismo, wydawane w ich mie\u015bcie. W owych czasach na Ukrainie ukazywa\u0142y si\u0119 tylko dwa pisma w j\u0119zyku polskim: \u201eDziennik Kijowski\u201d i \u201eGazeta Lwowska\u201d (wbrew nazwom, \u017cadne z nich nie by\u0142o dziennikiem \u2013 wydawano je co 2 tygodnie lub rzadziej). Nasze sta\u0142o si\u0119 trzecim periodykiem, wydawanym w j\u0119zyku polskim na Ukrainie.<\/p>\n

Pierwszy numer \u201eMozaiki Berdyczowskiej\u201d by\u0142 niedu\u017cy i niepozorny. Zamieszczone w nim artyku\u0142y informowa\u0142y o dzia\u0142alno\u015bci berdyczowskiego oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Polak\u00f3w na Ukrainie, alarmowa\u0142y o niszczeniu polskich grob\u00f3w na miejscowym cmentarzu, m\u00f3wi\u0142y o Bo\u017cym Narodzeniu. W miar\u0119 up\u0142ywu czasu \u201eMozaika Berdyczowska\u201d sta\u0142a si\u0119 \u015bwiadectwem i kronik\u0105 polskiego odrodzenia w Berdyczowie.<\/p>\n

Dzisiaj, czytaj\u0105c stare numery, mo\u017cna znale\u017a\u0107 wiele interesuj\u0105cej informacji o naszym mie\u015bcie, ludziach, kt\u00f3rzy ju\u017c odeszli, wydarzeniach, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w Berdyczowie i rejonie berdyczowskim. Cofaj\u0105c si\u0119 w 19-letni\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107, mo\u017cna zobaczy\u0107, jak du\u017co rzeczy si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca \u201eMozaiki\u201d pierwszy redaktor naczelny Feliks Paszkowski<\/strong><\/p>\n

W ci\u0105gu 19 lat pismo stale si\u0119 zmienia. Pojawiaj\u0105 si\u0119 nowe rubryki, w artyku\u0142ach s\u0105 podejmowane rozmaite tematy. Nadal poszukujemy nowych autor\u00f3w i drukujemy materia\u0142y, kt\u00f3re opowiadaj\u0105 o przesz\u0142o\u015bci i tera\u017aniejszo\u015bci Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 w Polsce i w innych zak\u0105tkach \u015bwiata, szczeg\u00f3lnie na Ukrainie.<\/p>\n

Jedno pozostaje niezmienne: wszystko to robione jest w spos\u00f3b ca\u0142kowicie spo\u0142eczny. Redakcja nie ma ani jednego pracownika, nie p\u0142aci autorom honorari\u00f3w, ma male\u0144kie biuro w jednej z berdyczowskich szk\u00f3\u0142. A w sytuacji, gdy mieszka\u0144cy Berdyczowa nie zarabiaj\u0105 wiele (lepiej powiedzie\u0107 inaczej: zarabiaj\u0105 ma\u0142o), bardzo trudno jest anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b.<\/p>\n

\u015arodk\u00f3w, kt\u00f3re otrzymywali\u015bmy z Fundacji \u201ePomoc Polakom na Wschodzie\u201d wystarcza przede wszystkim na papier i druk. K\u0142opot pojawia si\u0119, gdy \u2013 aby napisa\u0107 artyku\u0142 \u2013 trzeba wyjecha\u0107 cho\u0107by do podberdyczowskiej wsi. W 2013 roku nasza redakcja, jak i inne media polskoj\u0119zyczne na Ukrainie, mia\u0142a powa\u017cne k\u0142opoty z dofinansowaniem. Niestety ju\u017c drugi rok nie wspiera nas Fundacja \u201ePomoc Polakom na Wschodzie\u201d (dostali\u015bmy w r. p. tylko 1000 z\u0142). Ale w drugim p\u00f3\u0142roczu \u201eMozaik\u0105 Berdyczowsk\u0105\u201d zaopiekowa\u0142a si\u0119 Fundacja \u201eWolno\u015b\u0107 i Demokracja\u201d i, dzi\u0119ki tej instytucji, uda\u0142o si\u0119 nam wyda\u0107 zaleg\u0142e numery i gazeta trwa nadal. Mamy nadziej\u0119, \u017ce w przysz\u0142ym, 2014 roku, b\u0119dziemy obchodzi\u0107 nasze 20-lecie.<\/p>\n

Nasza gazetka jest rozdawana pod berdyczowskimi ko\u015bcio\u0142ami, rozwo\u017cona po r\u00f3\u017cnych miejscowo\u015bciach obwodu \u017cytomierskiego i nie tylko. Mamy wielu sta\u0142ych czytelnik\u00f3w. Czas biegnie szybko. Uczniowie, kt\u00f3rzy 24 grudnia 1994 chodzili do berdyczowskiej szko\u0142y Nr 3, gdzie mie\u015bci si\u0119 lokal redakcji, ju\u017c dawno opu\u015bcili jej \u015bciany i s\u0105 doros\u0142ymi lud\u017ami, maj\u0105 swoje w\u0142asne rodziny.<\/p>\n

Odszed\u0142 od nas wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca \u201eMozaiki\u201d Feliks Paszkowski i kilku jej sta\u0142ych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. A my my\u015blimy o kolejnym dziewi\u0119tnastoleciu, pragn\u0105c, by \u201eMozaika Berdyczowska\u201d uzyska\u0142a bardziej trwa\u0142e podstawy istnienia, by ci, kt\u00f3rzy j\u0105 zak\u0142adali znale\u017ali nast\u0119pc\u00f3w.<\/p>\n

Larysa WERMI\u0143SKA<\/strong>
(autorka jest redaktorem naczelnym \u201eMozaiki Berdyczowskiej\u201d)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eNie mieli\u015bmy wielkich nadziei na rozw\u00f3j pisma\u201d – Larysa Wermi\u0144ska \u00a0W Wigili\u0119 Bo\u017cego Narodzenia 2013 roku min\u0119\u0142o 19 lat od dnia, kiedy po raz pierwszy…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5657,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[34],"tags":[],"class_list":["post-5656","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2013"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t