{"id":8834,"date":"2025-03-07T09:02:32","date_gmt":"2025-03-07T07:02:32","guid":{"rendered":"https:\/\/dk.com.ua\/?p=8834"},"modified":"2026-03-30T09:06:35","modified_gmt":"2026-03-30T06:06:35","slug":"konkurs-opowiem-ci-o-wojnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dk.com.ua\/home\/konkurs-opowiem-ci-o-wojnie\/","title":{"rendered":"Konkurs \u201eOpowiem Ci o wojnie\u2026\u201d"},"content":{"rendered":"

9 listopada w Kijowie odby\u0142a si\u0119 niezwyk\u0142a gala konkursu reporta\u017cy \u201eOpowiem Ci o wojnie\u2026\u201d, po\u015bwi\u0119cona historii, emocjom i do\u015bwiadczeniom m\u0142odzie\u017cy polskiego pochodzenia z Ukrainy. Projekt mia\u0142 na celu zach\u0119cenie m\u0142odych ludzi do przedstawienia swoich przemy\u015ble\u0144 na temat wojny i jej wp\u0142ywu na ich \u017cycie. Konkurs spotka\u0142 si\u0119 z ogromnym zainteresowaniem \u2013 nades\u0142ano 40 prac z r\u00f3\u017cnych zak\u0105tk\u00f3w Ukrainy. Spo\u015br\u00f3d nich jury wy\u0142oni\u0142o pi\u0119ciu laureat\u00f3w w r\u00f3\u017cnych kategoriach, doceniaj\u0105c ich g\u0142\u0119bokie zaanga\u017cowanie i wra\u017cliwo\u015b\u0107. Teraz\u00a0 publikujemy niekt\u00f3re z tych prac. <\/em><\/strong><\/p>\n

\u00abMoje prze\u017cycia z wojny\u00bb<\/strong><\/p>\n

O 4 rano 24.02.2022 roku, razem z ca\u0142\u0105 Ukrain\u0105, obudzi\u0142em si\u0119 od d\u017awi\u0119k\u00f3w wybuch\u00f3w. Ju\u017c wtedy podejrzewa\u0142em, co si\u0119 dziejeale , nie chcia\u0142am w to wierzy\u0107. Poniewa\u017c tydzie\u0144 przed tym strasznym dniem wiedzieli\u015bmy, gdzie znajduje si\u0119 najbli\u017csze schronienie \u2014 by\u0142a to piwnica szko\u0142y. Mieli\u015bmy te\u017c przygotowan\u0105 walizk\u0105 awaryjn\u0105.<\/p>\n

Tata i siostra szybko si\u0119 spakowali i pojechali na s\u0142u\u017cb\u0119 oni jest wojskowym i policiantk\u0105. Nast\u0119pnym razem zobaczy\u0142em ich dopiero po p\u00f3\u0142tora roku, a mama spakowa\u0142a si\u0119 i posz\u0142a szuka\u0107 czynnej apteki, aby kupi\u0107 leki dla chorego dziadka. Zostali\u015bmy w domu z bratem i siostr\u0105. Wkr\u00f3tce us\u0142yszeli\u015bmy pierwszy w naszym \u017cyciu alarm. Szybko si\u0119 spakowali\u015bmy, wzi\u0119li\u015bmy walizk\u0119awaryjn\u0105 i poszli\u015bmy do najbli\u017cszego schronienia. Tam spotkali\u015bmy si\u0119 z babci\u0105 i dziadkiem.<\/p>\n

W schronie by\u0142o bardzo du\u017co ludzi, zar\u00f3wno naszych s\u0105siad\u00f3w, jak i nieznajomych. Wszyscy byli bardzo zaniepokojeni i nikt nie wiedzia\u0142, co robi\u0107 dalej, ale wszyscy mieli nadziej\u0119, \u017ce wojna sko\u0144czy si\u0119 za kilka dni, a \u015bwiat nam w tym pomo\u017ce. Alarm\u00f3w i wybuch\u00f3w by\u0142o tak du\u017co, \u017ce babcia i dziadek nie mogli cz\u0119sto schodzi\u0107 do schronienia, wi\u0119c postanowili\u015bmy zosta\u0107 tam na sta\u0142e. Spali\u015bmy na pod\u0142odze, na matach, wiele os\u00f3b si\u0119 tam osiedli\u0142o. Widzieli\u015bmy rakiety przelatuj\u0105ce nad szko\u0142\u0105, s\u0142yszeli\u015bmy wybuchy i serie z karabin\u00f3w.<\/p>\n

Wiadomo\u015bci by\u0142y niepokoj\u0105ce, poniewa\u017c rosyjskie wojska okupacyjne by\u0142y ju\u017c pod Kijowem, a odg\u0142osy walk dochodzi\u0142y nawet do samej stolicy.<\/p>\n

Dla naszego bezpiecze\u0144stwa postanowili\u015bmy opu\u015bci\u0107 kraj.<\/p>\n

Zrobi\u0107 to by\u0142o ci\u0119\u017cko, bo nawet dojechanie do dworca by\u0142o niemo\u017cliwe z powodu braku transportu. Pom\u00f3g\u0142 nam s\u0105siad, kt\u00f3ry zawi\u00f3z\u0142 nas na dworzec w\u0142asnym autem, za co jeste\u015bmy mu bardzo wdzi\u0119czni.<\/p>\n

Po dotarciu na dworzec znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w chaosie. By\u0142o wielu ludzi, zwierz\u0105t i walizek. Rozk\u0142ady poci\u0105g\u00f3w by\u0142y nieobecne, wi\u0119c nikt nie wiedzia\u0142, kt\u00f3ry poci\u0105g dok\u0105d jedzie. Poszli\u015bmy na jaki\u015b peron, czekali\u015bmy na poci\u0105g, nie wiedz\u0105c, czy w og\u00f3le przyjedzie i dok\u0105d pojedzie. Szczeg\u00f3lnie przera\u017caj\u0105ce by\u0142o podczas alarmu, nie mogli\u015bmy opu\u015bci\u0107 peronu, poniewa\u017c z powodu t\u0142umu nie da\u0142oby si\u0119 wr\u00f3ci\u0107. Mama napisa\u0142a nam na r\u0119kach imi\u0119 i numer telefonu, a tak\u017ce zrobi\u0142a nam zdj\u0119cia na wypadek, gdyby co\u015b si\u0119 sta\u0142o podczas podr\u00f3\u017cy.<\/p>\n

Po jakim\u015b czasie przyjecha\u0142 poci\u0105g. Ludzie na peronie oszaleli, zostawiali walizki, rzeczy, a nawet zwierz\u0119ta. Przez t\u0142um ci\u0119\u017cko by\u0142o dosta\u0107 si\u0119 do poci\u0105gu. Przy wej\u015bciu do wagonu sta\u0142 uzbrojony m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry strzela\u0142 w powietrze, aby odstraszy\u0107 ludzi i da\u0107 pierwsze\u0144stwo dzieciom, kobietom i osobom starszym. Mieli\u015bmy szcz\u0119\u015bcie wej\u015b\u0107 do poci\u0105gu, ale mama zosta\u0142a w Kijowie.<\/p>\n

W poci\u0105gu by\u0142o bardzo ma\u0142o miejsca, nawet \u017ceby sta\u0107.<\/p>\n

Poci\u0105g ewakuacyjny cz\u0119sto zmienia\u0142 tras\u0119 z powodu ostrza\u0142\u00f3w, wi\u0119c nie wiedzieli\u015bmy, dok\u0105d jedziemy i kiedy dojedziemy na miejsce.<\/p>\n

Szczeg\u00f3lnie martwili\u015bmy si\u0119 o dziadka, poniewa\u017c niedawno mia\u0142 operacj\u0119 serca i musia\u0142 podr\u00f3\u017cowa\u0107 na stoj\u0105co.<\/p>\n

Z powodu duszno\u015bci i niewygody czas w poci\u0105gu wydawa\u0142 si\u0119 wieczno\u015bci\u0105.<\/p>\n

W ko\u0144cu w nocy dotarli\u015bmy do Lwowa, gdzie czekali na nas wolontariusze. Dw\u00f3ch z nich okaza\u0142o si\u0119 naszymi znajomymi, to oni dostarczyli nas do miejsca, gdzie mogli\u015bmy zje\u015b\u0107 i odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n

Rano nas nakarmili, wsadzili do busa i ruszyli\u015bmy w stron\u0119 granicy z Polsk\u0105.<\/p>\n

Na granicy przywitali nas polscy wolontariusze, nakarmili nas i dali mo\u017cliwo\u015b\u0107 si\u0119 ogrza\u0107.<\/p>\n

Po pewnym czasie zabra\u0142 nas inny bus, na kt\u00f3rym pojechali\u015bmy do nowego niewiadomego miejsca.<\/p>\n

Przyjechali\u015bmy w nocy. Poniewa\u017c by\u0142o nas wielu, podzielono nas: ch\u0142opcy spali w ko\u015bciele, a reszta u innej cudownej rodziny \u2014 Mariusza i Agnieszki. Nast\u0119pnego ranka zebrali\u015bmy si\u0119 i pojechali\u015bmy do domu, gdzie nocowali wszyscy pozostali.<\/p>\n

Po spotkaniu przyjecha\u0142 samoch\u00f3d, kt\u00f3ry zawi\u00f3z\u0142 nas do domu, w kt\u00f3rym mieli\u015bmy sp\u0119dzi\u0107 kolejne p\u00f3\u0142tora roku.<\/p>\n

Schroni\u0142a nas polska rodzina \u2014 Mirek i Emilia. Mieli troje dzieci: dw\u00f3ch syn\u00f3w i c\u00f3rk\u0119.<\/p>\n

Gdy weszli\u015bmy do domu, oprowadzili nas po nim. Nast\u0119pnie ka\u017cdy z nas wybra\u0142 sobie pok\u00f3j, to byl du\u017cy dom.<\/p>\n

Tymczasowo osiedlili\u015bmy si\u0119 w miejscowo\u015bci oddalonej o 30 km od Krakowa, o nazwie Szar\u00f3w. Tam zacz\u0119li\u015bmy chodzi\u0107 do szko\u0142y im. \u015awi\u0119tej Jadwigi, w kt\u00f3rej, nawiasem m\u00f3wi\u0105c, dobrze si\u0119 uczyli\u015bmy. Koledzy z klasy przyj\u0119li nas serdecznie, a razem z nimi nauczyli\u015bmy si\u0119 j\u0119zyka polskiego.Mia\u0142em bardzo dobrego wychowawc\u0119, Pana Wojtka, i zaprzyja\u017anili\u015bmy si\u0119. W szkole chodzili\u015bmy r\u00f3wnie\u017c na r\u00f3\u017cne zaj\u0119cia pozalekcyjne, np. tenis sto\u0142owy i pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105.<\/p>\n

Og\u00f3lnie bardzo nam si\u0119 tam podoba\u0142o, a lekcje nie by\u0142y tak trudne, jak sobie wyobra\u017cali\u015bmy.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku by\u0142o ci\u0119\u017cko, poniewa\u017c przyjechali\u015bmy tylko z jedn\u0105 walizk\u0105 dla wszystkich, poniewa\u017c wi\u0119cej nie mogli\u015bmy zabra\u0107 do poci\u0105gu. Dlatego wszystkie potrzebne rzeczy oraz dalsz\u0105 pomoc r\u00f3\u017cnego rodzaju zapewnili nam mieszka\u0144cy miasteczka, rodzina Wr\u00f3bel: Mariusz, Agnieszka i ich c\u00f3rka Dagmara; rodzina Skocek: Jadwiga, Piotr oraz ich synowie Norbert i Wiktor; rodzina Mazgaj: Mirek i Emilia \u2014 gospodarze domu, kt\u00f3rzy nas przyj\u0119li.<\/p>\n

Opr\u00f3cz tego wielu ich krewnych, przyjaci\u00f3\u0142, a nawet koleg\u00f3w z pracy oraz s\u0105siad\u00f3w ch\u0119tnie udziela\u0142o nam pomocy, za co jeste\u015bmy im niezmiernie wdzi\u0119czni.<\/p>\n

Po p\u00f3\u0142tora roku pobytu w Polsce, gdy sytuacja si\u0119 nieco ustabilizowa\u0142a, postanowili\u015bmy wr\u00f3ci\u0107 na Ukrain\u0119.<\/p>\n

To do\u015bwiadczenie pokaza\u0142o kim s\u0105 naprawd\u0119 bratnie narody.<\/p>\n

Akim Bibik
\n<\/strong>Polska Sobotnia Szko\u0142a w Kijowie<\/strong><\/p>\n

(REPORTA\u017b M\u0141ODZIE\u017bY \u2013 1 miejsce)<\/p>\n

***<\/p>\n

Wszystko zmieni\u0142o si\u0119 24 lutego 2022 roku, kiedy wybuch\u0142a wojna<\/strong><\/p>\n

\u017bytomierz, moje rodzinne miasto na p\u00f3\u0142nocy Ukrainy, by\u0142o zawsze spokojnym miejscem, gdzie \u017cycie toczy\u0142o si\u0119 swoim rytmem. Wszystko zmieni\u0142o si\u0119 24 lutego 2022 roku, kiedy wybuch\u0142a wojna. Dzie\u0144 ten zostanie w mojej pami\u0119ci na zawsze \u2013 pierwszy huk eksplozji, og\u0142oszenie alarmu bombowego, strach maluj\u0105cy si\u0119 na twarzach ludzi. By\u0142em przera\u017cony, ale w tym chaosie poczu\u0142em, \u017ce musz\u0119 co\u015b zrobi\u0107, aby pom\u00f3c. Tak trafi\u0142em jako wolontariusz do \u017bytomierskiego Polskiego Centrum Edukacji i Nauki, gdzie zacz\u0119\u0142a si\u0119 moja historia pomocy humanitarnej.<\/p>\n

Kiedy wojna przysz\u0142a do naszego miasta, z dnia na dzie\u0144 wszystko sta\u0142o si\u0119 inne. Nie tylko ja, ale ca\u0142a spo\u0142eczno\u015b\u0107 polska w \u017bytomierzu musia\u0142a zmierzy\u0107 si\u0119 z now\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 \u2013 bombardowaniami, niepewno\u015bci\u0105, ci\u0105g\u0142ym zagro\u017ceniem \u017cycia. Pierwsze dni by\u0142y pe\u0142ne l\u0119ku. \u017byli\u015bmy w ci\u0105g\u0142ym strachu przed nalotami, s\u0142ysz\u0105c ostrze\u017cenia i odg\u0142osy wybuch\u00f3w. Pami\u0119tam, jak moja rodzina i s\u0105siedzi chowali si\u0119 w piwnicy, nas\u0142uchuj\u0105c \u015bwist\u00f3w rakiet. Przez ten ca\u0142y czas my\u015bla\u0142em, jak mog\u0119 pom\u00f3c innym, kt\u00f3rzy s\u0105 w jeszcze trudniejszej sytuacji.<\/p>\n

Gdy dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce w \u017bytomierzu organizuje si\u0119 punkt koordynacyjny dla pomocy humanitarnej, wiedzia\u0142em, \u017ce musz\u0119 si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107. Centrum sta\u0142o si\u0119 miejscem wsparcia dla wielu Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy mieszkali w \u017bytomierzu i okolicznych miejscowo\u015bciach, jak Korostesz\u00f3w, Berdycz\u00f3w czy Zwiachel. Pomoc by\u0142a potrzebna natychmiast, wi\u0119c z ka\u017cdym dniem przybywa\u0142em tam, aby sortowa\u0107 i przygotowywa\u0107 paczki z \u017cywno\u015bci\u0105, odzie\u017c\u0105 oraz lekarstwami.<\/p>\n

Praca w Centrum by\u0142a trudna i wymagaj\u0105ca. Ka\u017cdego dnia spotyka\u0142em si\u0119 z lud\u017ami, kt\u00f3rzy stracili dost\u0119p do podstawowych rzeczy lub byli zmuszeni do ucieczki. Cz\u0119sto byli to ludzie starsi, dzieci, samotne matki. Czu\u0142em, \u017ce moim obowi\u0105zkiem jest ich wspiera\u0107, nawet je\u015bli sam czu\u0142em si\u0119 zagubiony w tej sytuacji. Dostarczali\u015bmy pomocy dla Polak\u00f3w nie tylko z \u017bytomierza, ale tak\u017ce z s\u0105siednich obwod\u00f3w, takich jak chmielnicki, winnicki i r\u00f3wie\u0144ski.<\/p>\n

Jednym z moich zada\u0144 by\u0142o zbieranie informacji o rodzinach polskiego pochodzenia, kt\u00f3re potrzebowa\u0142y ewakuacji lub pomocy w znalezieniu bezpiecznego schronienia. By\u0142y to trudne rozmowy, bo cz\u0119sto nie wiedzia\u0142em, co powiedzie\u0107 ludziom. Wsp\u00f3lnie z innymi wolontariuszami organizowali\u015bmy konwoje z \u017bytomierza do bezpieczniejszych miejsc, takich jak Lw\u00f3w, a nawet dalej \u2013 do granicy z Polsk\u0105.<\/p>\n

W czerwcu 2022 roku moi rodzice nalegali, abym opu\u015bci\u0142 Ukrain\u0119. Nie chcia\u0142em tego robi\u0107, ale rozumia\u0142em ich obawy. W ko\u0144cu uda\u0142em si\u0119 do Polski, gdzie sp\u0119dzi\u0142em kilka tygodni. Jednak m\u00f3j umys\u0142 i serce pozosta\u0142y w Ukrainie. Czu\u0142em, \u017ce musz\u0119 wr\u00f3ci\u0107, \u017ce nie mog\u0119 zostawi\u0107 rodak\u00f3w i tych kt\u00f3rym obieca\u0142em pomoc. Tam zrozumia\u0142em, \u017ce pomoc nie polega tylko na dawaniu jedzenia czy schronienia. Chodzi\u0142o o co\u015b wi\u0119cej \u2013 o danie nadziei.<\/p>\n

Niekt\u00f3rzy pytali mnie, dlaczego to robi\u0142em? Odpowied\u017a jest prosta \u2013 czuj\u0119, \u017ce to m\u00f3j obowi\u0105zek. Jako osoba polskiego pochodzenia na Ukrainie wiem, jak wa\u017cne jest, aby\u015bmy si\u0119 wspierali i pomagali sobie nawzajem. Nasza spo\u0142eczno\u015b\u0107 jest ma\u0142a, ale w takich momentach stajemy si\u0119 jedno\u015bci\u0105. Chcia\u0142em pokaza\u0107, \u017ce m\u0142odzie\u017c, nawet w obliczu wojny, mo\u017ce zrobi\u0107 co\u015b dobrego, \u017ce nie musimy tylko patrze\u0107 z boku.<\/p>\n

Teraz, gdy my\u015bl\u0119 o tamtych chwilach, wiem, \u017ce nigdy tego nie zapomn\u0119. Wojna pozostawia \u015blad w sercu i umy\u015ble, ale tak\u017ce uczy, jak wielk\u0105 warto\u015b\u0107 ma pomoc drugiemu cz\u0142owiekowi. Wierz\u0119, \u017ce opowiadaj\u0105c t\u0119 histori\u0119, zachowuj\u0119 pami\u0119\u0107 o tych, kt\u00f3rzy cierpieli i o tych, kt\u00f3rzy nie poddali si\u0119 mimo wszystko.<\/p>\n

\u201eWojna to co\u015b, czego nigdy nie zapomn\u0119. Ale je\u015bli mog\u0142em pom\u00f3c chocia\u017c jednej osobie, daj\u0105c jej nadziej\u0119, to moje dzia\u0142ania mia\u0142y sens\u201d \u2013 tak czuj\u0119 i tego nigdy si\u0119 nie wyrzekn\u0119.<\/p>\n

Ilia Udowkin<\/strong>
\n\u017bytomierskie Polskie Centrum Edukacji i Nauki<\/strong>
\n(REPORTA\u017b DZIECI, 3 miejsce)<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

9 listopada w Kijowie odby\u0142a si\u0119 niezwyk\u0142a gala konkursu reporta\u017cy \u201eOpowiem Ci o wojnie\u2026\u201d, po\u015bwi\u0119cona historii, emocjom i do\u015bwiadczeniom m\u0142odzie\u017cy polskiego pochodzenia z Ukrainy. Projekt…<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[46],"tags":[],"class_list":["post-8834","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2025"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t